levenskunst voor als het tegen zit

In het leven gaat het je niet altijd voor de wind, soms heb je te kampen met zwaar weer, storm en tegenwind. Dan kan het gebeuren dat je je tegen je wil moet uiteenzetten met ziekte, onbehagen, ongemak, verlies, verdriet of pijn. Het voelt dan alsof alle kleur even uit je leven verdwenen is. Je hebt misschien bijna geen reden meer om vrolijk en vol levenslust te zijn. Je zo te voelen valt echt niet altijd mee.

Hoe houd je je blik helder, blijf je opgewekt en licht van geest, hoopvol en in vertrouwen bij wat er is en laat je ''het kopje'' niet hangen wanneer het leven zich van haar donkere kant laat zien? Dat waren zo wat vragen die ik me in de afgelopen weken regelmatig stelde, belast door eigen niet welbevinden en ziekte en verdriet van enkele mensen om me heen.

Als je niet lekker in je vel zit, dingen in je leven maar niet willen vlotten, je het gevoel hebt dat je er alleen voor staat of je je uiteen moet zetten met ziekte en pijn kun je wel wat oplichtende ondersteuning gebruiken. Voor al die momenten van zwaarte en ziekte hebben Saskia de Bruin en Liesbeth Lind een gratis App voor je mobiel gemaakt: levenskunst bij Ziek en Zeer.

De teksten willen je bemoedigen en inspireren. Je wordt even op andere gedachten gebracht en op je gezonde deel aangesproken. Leuk om doorheen te bladeren als je weer eens door al te veel leed bij ziek en zeer door zwaarmoedigheid en zwartgalligheid overvallen wordt.

Een kleine greep uit de teksten:

Soms verlies je even alle moed. 
Dat is normaal, dat mag, dat is te begrijpen. 
De beste bevrijding uit een draaikolk is je er even door mee te laten zuigen en dan weer boven te komen.

De natuur zit vol met loslaten. Als 't kan ga dan de natuur in of kijk desnoods natuurfilms. 
Leer van de natuur om mee te gaan met wat is. Zelfs als dat 'ziekte' is.

Je ziekte schrijven, tekenen, dansen, schilderen of zingen helpt. 
Creativiteit verzacht en verlevendigt alles.
 

waar zijn de kleuren gebleven?

kunst van leven

Bij mij hangt ''ie'' op de wc deur en elke keer zijn er weer mensen die er om vragen.
Daarom nu, uit de oude doos:

LEVENSKUNST



wees dankbaar
reserveer per dag één uur voor alleen zijn
begin en eindig de dag met gebed, meditatie, reflectie
houd het simpel
houd je huis aan kant
neem niet te veel hooi op je vork
streef naar realistische deadlines
doe nooit een belofte waar je je niet aan kunt houden
trek voor alles wat je doet een half uur extra uit
schep een rustige omgeving, thuis en op het werk
ga twee keer per week om negen uur naar bed
zorg dat je altijd iets boeiend te lezen bij je hebt
adem - diep en vaak
beweeg - loop, dans, ren, zoek een sport die je fijn vindt
drink zuiver bronwater, veel
eet alleen als je honger hebt
als eten niet heerlijk is, laat het dan staan
vervang doen door zijn
houd één dag per week vrij voor rust en vernieuwing
lach vaker
geniet met je zintuigen
kies altijd voor comfort
als je er niet dol op bent, doe dan zonder
laat je voeden door Moeder Natuur
neem de telefoon niet op tijdens het eten
houd ermee op het iedereen naar de zin te willen maken
begin ermee het jezelf naar de zin te maken
blijf uit de buurt van negatief ingestelde mensen
verspil geen kostbare zaken zoals tijd, creativiteit en gevoel
koester je vriendschappen
geef uitdrukking aan je passie
benader problemen als een uitdaging
neem je aspiraties serieus
stel jezelf bereikbare doelen
verwacht het beste en laat je verwachting dan los
geniet van schoonheid
trek grenzen
zeg even vaak 'nee' als 'ja'
don't worry, be happy
onthoud dat geluk een levend gevoel is
ruil zekerheid in tegen gemoedsrust
zorg voor je ziel
koester je dromen 
geef iedere dag uitdrukking aan liefde 

bron: onbekend

de geluksrede

Er is sinds kort een mooi initiatief op basisscholen gestart waarbij kinderen lessen in geluk krijgen. Daarbij is er aandacht voor zelfvertrouwen, dankbaarheid, talenten, positief denken en toekomstdromen. Ik vind het een mooi en belangrijk initiatief.

Lees er hier meer over.


In bijgaand filmpje dragen kinderen aan de minister de geluksrede voor. Het is wat mij betreft de moeite van het beluisteren waard. Eenvoudige wijsheid waar we ons als volwassenen ook blijvend aan kunnen herinneren.

Een aantal citaten uit de geluksrede:

Geluk kun je leren, leven en doorgeven
Als je gelukkig bent, kijk je anders naar de wereld. 
Je gelooft meer in jezelf, in wat je wil, wat je kan en wat je doet.
Gelukkige kinderen hebben een heleboel wensen en meer mogelijkheden.
Ongelukkige kinderen hebben maar één wens; gelukkig worden.

Als je in jezelf gelooft, dan straal je dat uit
Als je gelukkig bent, dan ben je blij met wie je bent en wat je hebt
Geld alleen maakt niet gelukkig, maar geluk geeft wel rijkdom
Als je geluk voelt, zit je lekker in je vel en zie je de wereld positief
Je durft te denken in kansen en gaat je dromen achterna.

Nederland kan in de wereld voorop lopen met Geluk als vak op school.
Als Nederland investeert in geluk dan zullen andere landen ons volgen.
Geluk is durven dromen, doen en in jezelf geloven.
Geluk verdubbelt als je het deelt.

de parel

Een oester uit het Hollands Nauw,
kwam bij de dokter, met zijn vrouw.
Mijn man, zo sprak zijn echtgenote,
mijn man is altijd zo gesloten.
Hij is heel lief hoor, daar niet van,
maar 'k heb er zo weinig an.
Hij sluit zich op in zijn twee schelpen
en zegt: ik kan het ook niet helpen,
het is nu eenmaal mijn natuur.
Dat kan wel zijn, maar op den duur
dan wordt het saai, dat hele stille.
Och dokter, ik zou dolgraag willen

dat u eens ernstig met hem sprak
en hem voorzichtig openbrak.

De dokter fronste lang zijn voorhoofd
en zei: dat lijkt mij ongeoorloofd,
maar vindt meneer het een probleem
als ik een röntgenfoto neem?
De oester zweeg in alle talen.
De dokter ging zijn toestel halen.
Wie zwijgt stemt toe, dus komt u maar.
Het is in één minuutje klaar.

Ziezo de foto is genomen.
Als u er even bij wilt komen...
Wat zie ik daar? Och lieve help,
u hebt een parel in uw schelp!

Geen kleintje, nee, een hele grote!
Dus daarom bent u zo gesloten.
U denkt gewoon de hele tijd:
straks raak ik nog mijn parel kwijt.

Dat had de dokter goed gesnopen.
Héél langzaam ging de oester open.
Heel zacht ontsloot hij zich en zie:
daar lag de mooiste parel die
er ooit op aarde is gevonden.
Een onvoorstelbaar grote, ronde.

Zijn vrouw was zichtbaar aangedaan
en liet een zilte oestertraan.
Ze riep, van vreugde buiten zinnen:
Je bent zo mooi, zo mooi van binnen!
De oester zuchtte zachtjes: schat,
'k wist niet dat ik het in mij had.
Hij nam haar teder in zijn schelpen
en zei: ik kon het echt niet helpen.
Ik wilde wel, maar 't ging niet, heus...
De dokter snoot ontroerd zijn neus.
Hij zei: ik raad u aan, heer oester:
ga door met opengaan en koester
met zorg en niet door angst geplaagd
de parel die u in zich draagt.

Gedicht, Bette Westera, De zingende zaagvis

in de tuin van je leven

In de tuin van je leven, groeien vele bloemen.
Al deze bloemen hebben vele kleuren en vormen.
Allemaal mooi en bijzonder in hun eigenheid.
De ene bloem staat er stralend bij, laat zich van haar beste kant zien.
De andere bloem is wat grillig, op zichzelf staand of verlept.
Maar ze mogen er allemaal zijn.



Maar de bloemen in de Levenstuinen in Teuge (bij Apeldoorn) vind ik nog het allermooist.
Ze spreken tot de verbeelding omdat ze metafoor staan voor alles wat zich in ons leven aan ons voordoet. Voor elke levensfase vind je een tuin, in allerlei verschillende kleuren en al die tuinen laten mijn bloemenhart jubelen. De liefde en wijsheid waarmee deze tuin aangelegd is, kent haast geen grenzen. Daarom ga ik er binnenkort voor de zoveelste keer weer naar toe.
Moet je beslist ook eens doen, ik kan het je van harte aanbevelen.

En hier kun je nu alvast een blik werpen op al dat moois.

leren loslaten

Loslaten betekent niet je niet meer betrokken voelen,
maar ik kan het niet voor een ander doen.
Loslaten is niet mijzelf losmaken,
maar het besef dat ik een ander niet kan besturen.
Loslaten is niet een ander wat toestaan,
maar hem laten leren door ervaren.
Loslaten is machteloos toegeven,
want het resultaat is niet van mij afhankelijk.
Loslaten is niet een ander willen veranderen of hem de schuld geven,
maar het beste van mijzelf maken.
Loslaten is niet zorgen voor,
maar zorg hebben om.
Loslaten betekent niet meer vasthouden,
maar steunen.
Loslaten is niet oordelen,
maar anderen de kans geven zichzelf te zijn.
Loslaten betekent niet meer alles willen regelen,
maar anderen de kans geven de werkelijkheid onder ogen te zien.
Loslaten betekent niet ontkennen,
maar aanvaarden.
Loslaten betekent niet langer willen scheiden of twisten,
maar eigen tekortkomingen zoeken en verbeteren.
Loslaten is niet alles naar mijn hand zetten,
maar elke dag nemen zoals die komt en daar plezier in hebben.
Loslaten is niet iedereen bekritiseren en bedisselen,
maar proberen te worden waarvan ik droom.
Loslaten is niet het verleden betreuren,
maar groeien en leven naar de toekomst.
Loslaten is minder angst en meer liefhebben.

bron: onbekend

creatief loslaten

Loslaten is bij tijd en wijle best moeilijk.

We kennen het kleine loslaten en het grote loslaten.
Het kleine loslaten zit in het leven van alledag, de grote en kleine verliezen die we iedere dag weer meemaken. Dat de dingen anders gaan dan we eigenlijk zouden willen, ons ego in de weg zit of dat we teleurstellingen moeten verwerken of met ongemak en ziekte van doen krijgen.

Het grote loslaten voelt voor mij meer als het verliezen van iets dierbaars door de dood of door gedwongen scheiding of ernstige ziekte. Ieder jaar op 1 juni gaat het bij mij intens over loslaten. Het is de sterfdag van mijn dierbare oudere zus, die op 7 jarige leeftijd door een ongeluk om het leven kwam. En elk jaar ervaar ik nog steeds de pijn van het gemis en voel ik me diep van binnen in de kou staan.

Zo hielp een wandeling langs de rivier mij dit keer weer in de verwerking. Ik nam de camera mee en maakte een klein symbolisch hart met bloemen in het zand en liet het door het water wegspoelen. Alles in het leven komt en gaat. We verbinden ons vanuit liefde met elkaar maar eens komt de tijd dat we elkaar weer los moeten laten. Dit kan vroeg of laat zijn, we weten het niet wanneer onze tijd gekomen is.

wij zijn in liefde verbonden

en als de tijd daar is

gaan we ieder onze eigen weg

ooit zien we elkaar weer terug

Vorig jaar rond dezelfde tijd maakte ik voor haar en mij een mooi zijdekunstwerkje wat ik de titel ''in memoriam'' meegaf. Daarin verwerkte ik rode rozenblaadjes (liefde) van het boeket van 50 rozen dat ik kreeg toen ik vijftig werd en kregen de kleuren zwart (dood) en wit (leven) een belangrijke rol. Een vleugje blauw met het rood in het hart van de bloemblaadjes stonden voor mij voor hemel en aarde. Ondanks dat zij niet meer hier is en ik haar nog steeds mis, probeer ik toch mijn hemel op aarde te creëren.

Het is fijn om af en toe tijd te nemen voor het voelen van je verlies en verdriet. Door iets te maken, geef je een stem aan je gevoelens. Gevoelens die soms echt niet onder woorden te brengen zijn. Maar door het al scheppend uit te drukken, krijgt het een stem, een gezicht, een beeld, een betekenis.

in memoriam - (zijdepapier met wol en rozenblaadjes)

de uitnodiging

Ik hoef niet te weten hoe jij in je levensonderhoud voorziet.
Wat ik graag wil weten is waar jij voor gaat en of jij het aandurft oog in oog te staan met de verlangens van je hart.
Het interesseert me niet hoe oud je bent maar wel of je het aandurft voor gek te staan omwille van de Liefde, omwille van je dromen, omwille van het avontuur dat Leven heet.
Het maakt me niet uit welke planeten je horoscoop beïnvloeden.
Waar het mij om gaat is of je ooit tot de kern van je verdriet bent doorgedrongen en of de verraderlijkheden en beproevingen van het leven je ontvankelijk hebben gemaakt of dat deze je hebben doen terugdeinzen en afsluiten uit angst voor nog meer pijn.
Wat ik wil weten is of dat jij pijn, die van mij of van jezelf, kunt laten zijn zonder een vinger te verroeren, te laten verdwijnen of vast te houden.
Ik wil weten of je vreugde kunt zijn, de mijne of de jouwe.
Of je durft te dansen vanuit je oerkracht, in totale extase van top tot teen, zonder je in te houden door op je hoede te zijn.
Realistisch of rationeel te zijn, zonder je te laten afremmen door herinnering aan beperking vanuit je menselijke bestaan.
Het kan me niet schelen of je verhaal waar is of niet.
Wat ik zou willen weten is of je anderen durft af te wijzen om trouw te zijn aan jezelf.
Of jij het aankunt om voor verrader te worden uitgemaakt om verschoond te blijven van verraad vanuit je ziel.
Geef me een bewijs van je trouw opdat ik zal weten dat je te vertrouwen bent.
Ben jij in staat schoonheid te zien, ook al is niet iedere dag even mooi en is het leven zelf voor jou de bron waaruit je levenskracht kunt putten.
Kun jij leven met fouten zwakheden en kwetsbaarheid, die van jou en mij en toch aan de rand van een meer staan en luidkeels tegen het zilver van de maan roepen: 'YES'
Ik hoef niet te weten waar je woont, of hoeveel geld je hebt.
Wat ik graag wil weten is of jij het kunt opbrengen om na een nacht vol wanhoop, tot in het diepst van je ziel gekwetst op te staan, en datgene te doen wat gedaan moet worden voor je kinderen.
Ik hoef niet te weten wie je bent of hoe je hier gekomen bent.
Wat ik wil weten is of jij zonder terughoudendheid bereid bent met mij door het vuur te gaan.
Het gaat niet om waar, wat en met wie je hebt gestudeerd.
Voor mij is het van groot belang, van jou te horen welke innerlijke kracht jouw steun en toeverlaat is als al het andere om je heen is weggevallen.
Of jij alleen kunt zijn met jezelf en of jij het werkelijk goed hebt met jezelf wanneer het stil wordt, in eenzaamheid.
 

Oriah Mountain Dreamer 

(uit het boek: the invitation, niet vertaald in het Nederlands)

de kunst van voluit leven

Geef jezelf eens een inspirende verwendag cadeau!

Kom op zaterdag 9 juni 2012 naar Zero Point in Breda.

Hier geef ik samen met Monique Smit de workshop VOLUIT LEVEN. 

Een workshop met mindfulness, yoga en creatieve oefeningen om meer vanuit het hart te leven. 

 

Kom weer in de stroom van je creatieve energie en ontdek wat jouw leven waarde geeft.

Tijdens deze dag nodigen we je uit om contact te maken met de lichte en de donkere kanten van jezelf. Aanvaard alle kleuren in je leven en ontdek waar je zelf de stroom van overvloed tegenhoudt.

 

Waar:       Zero Point in Breda

Tijd:         10 tot 4 uur 

Kosten:    65 euro incl. lunch en informatiemap

Informatie en aanmelding loopt via Monique: info@yogasterrebos.nl 

www.yogasterrebos.nl  /  www.voluitleven.info,

Inhoudelijke informatie vind je op: www.zero-point.nl

levend van binnen

We hebben allemaal een stralende kern van binnen. Dit ''lichtbolletje'' in ons, wil niks liever dan stralen en haar licht laten zien. Schijnen in al haar waarachtigheid is haar natuurlijke staat van zijn. Het is ons innerlijk licht wat ons uniek maakt in onze eigenheid. En alhoewel we eigenlijk allemaal de beschikking hebben over hetzelfde licht, straalt dit licht bij ieder van ons op geheel eigen wijze.

Wat houdt ons stralend en levend van binnen?
Waarom is de ene mens vol levenslust en kan de ander haar draai niet vinden in het leven?
Wat maakt dat ons licht haar stralingskracht verliest?
Waarom is het zo moeilijk om dit licht vast te houden?
Wat kunnen we doen om hier in ons dagelijks leven meer verbinding mee te maken?
Hoe kan jong en oud blijvend verbinding blijven voelen met deze innerlijke bron van kracht, licht en vreugde?

Dit soort vragen houden me als kleurentherapeut en creatief spiritueel coach de laatste weken weer aardig bezig. Ik houd van dit soort vragen. Ze helpen me aan de essentie van leven te geraken.

Wat mij altijd heel erg helpt om me levend van binnen te voelen is op de een of andere manier beeldend, scheppend uiting te geven aan wat er in me leeft. Zoals ik al eens eerder beschreef, ik houd mezelf schoon van binnen daar alle kleuren in mezelf tot expressie te brengen. Schilderen en schrijven, beeldend werken, zijn hele mooie uitingsvormen. Maar net zo goed kan dat in de dans, in muziek, in de stem.

Diep ontroerd raakte ik door het bekijken van dit filmpje. Een oudere man die al vele jaren in zichzelf gekeerd in een verzorgingstehuis ''zijn dagen uitzat'' herontdekt samen met zijn verzorgers zijn passie voor muziek. En kijk wat er in hem tot leven komt!! Zijn hele verleden krijgt weer glans enkel doordat hij zich verbindt met wat hij ogenschijnlijk vergeten was, maar wat diep van binnen in hem nog steeds als een waakvlammetje brandde. Zo mooi en blij makend!!!

Wat doe jij om jezelf levend van binnen te houden?
Wat helpt jou om het vlammetje van levenslust in jezelf tot leven te wekken? 

levensvuur

vuur van verlangen / een pagina uit mijn kunstzinnig dagboek

Heel liefdevol heel jij jouw Zelf.

Koester het vuur van verlangen,

laat haar opwellen in het binnenste van jezelf,

breng jouw scheppende bron van kracht tot leven.

Omarm je vrouwelijke kracht, 

je verlangen naar heelheid, naar eenheid, 

naar samensmelten van lichamen,

naar in liefde vol leven verbonden zijn.

Jacinta

Op Koninginnedag, de dag dat alles en iedereen in de ban is van Oranje, haal ik een verhaaltje uit de oude doos. Dit keer geen oranje boven, of oranje buiten, maar oranje binnen, over het levensvuur in ieder van ons. Eer de Koningin in jezelf. Eer je waardigheid en vrouwelijkheid, je koninklijke kracht.

Een verhaal van Toon Hermans, de man die in zo'n eenvoudige taal, zovelen heeft aangesproken en nu nog steeds aanspreekt.

Uit: 
Van de schaduw en het licht (gedichten en gedachten over troost, hoop en kracht)

Toon Hermans 

In ieder mens is levensvuur. Bij de een doven de vlammen al vroeg, met zijn vijftigste, bij de ander blijven de vlammen maar oplaaien tot over de tachtig. Dat heeft niet alleen te maken met een lichamelijk proces. Integendeel, zou ik haast zeggen. Zou de ene mens door de bank genomen nou lichamelijk zoveel sterker zijn dan de ander? En u weet toch ook dat krakende wagens het langst lopen.

Levensvuur heeft met liefde te maken. Met liefde voor het leven. Vurige liefde voor het leven. Die liefde houdt jong.  Als je zomaar leeft en niet weet wat je aan het doen bent, als je het leven niet echt beleeft, bedoel ik, als je niet weet wat leven is, dan kun je het uiteraard ook niet liefhebben, laat staan in vuur en vlam geraken voor het leven. En dan dooft het vlammetje snel. 

Leer het leven te waarderen als een godsgeschenk. Leer elke dag te zien als een stuk van je leven. Probeer de dagen bewust te beleven van uur tot uur. Anders ontglipt je de tijd. Dan is de lente om, voordat je hem hebt gezien, dan is de zomer voorbij, zonder dat je hem hebt opgemerkt. Merk alles op en leer te kijken naar het leven vanuit grote dankbaarheid. 

Het is niet gewoon dat je hier bent. Het ‘hier zijn’ heeft een bedoeling. Je aanwezigheid hier heeft zin. Daar steekt iets achter. Het woord ‘leven’ klinkt groot en plechtig, en wat zijn er niet een moeilijke dingen over geschreven. Maar houdt vooral in het oog dat datzelfde grote leven bestaat uit ontelbare kleine dingen die wij kunnen leren opmerken en waarderen. Het leven is opgebouwd door de kleine dingen van de dag, en daar met aandacht en respect mee omgaan is de levenskunst. 

Alleen leven is geen leven. We leven samen met anderen die wij helpen zoals zij ons helpen. We behoren niet te snel te zijn met veroordeling en afwijzing. We zijn allemaal als het erop aankomt hulpeloos. We hebben allemaal onze gebreken, en in het wonder van het leven zijn wij gelijk. 

Als het effe kan, maak er dan een feestje van. Zing voor de jarigen dat zij nog lang zullen leven, en wees niet bang om het ook eens voor jezelf te zingen.

terug naar de ziel

De maand april is omgedoopt tot 'de maand van de filosofie' en staat dit jaar in het teken van de ziel. En omdat mijn blog natuurlijk niet voor niets de naam ''huisje van de ziel'' heeft, lees ik met belangstelling allerlei artikelen die her en der geplaatst worden. Zo stuitte ik vandaag op een boeiend interview met Nederlands bekendste natuurgeneeskundig arts H.C. Moolenburgh op de site 'wij worden wakker'.

Een stukje uit het interview 'terug naar de ziel':

"De mens is nu zo materialistisch dat hij vergeet wat 200 jaar geleden algemeen bekend was: het gaat om het welzijn van onze ziel. Als we ons lekker voelen en gezond zijn, is dat meegenomen, maar lichamelijke gezondheid is niet het belangrijkste. Ons lichaam gaat op een goede dag dood, maar onze ziel niet. Die moet worden opgebouwd. De ziel neem je mee na je dood. Door de materialistische leefwijze wordt dat stuk totaal verwaarloosd en daardoor wordt het leven voor veel mensen zinloos. Het verhaal dat de mens in het paradijs werd geplaatst om het te behoeden en te bewaren, gaat niet over een tuin maar over je ziel die behoed en bewaard moet worden. Daar moet je mee bezig zijn.
Vroeger dachten mensen na over hun onsterfelijke ziel, maar als ik tegenwoordig vraag: hoe gaat het met je ziel, kijkt men me aan en zegt: ‘Hè?’ Ze weten helemaal niet waar ik het over heb, ze begrijpen het woord ziel niet meer, heel raar is dat".

Wil je ook weten hoe je je ziel voedt? Mooie voorbeelden van deze bijzondere arts met jarenlange praktijkervaring, over de kracht van liefde, gezonde voeding, de nieuwe tijd, het volgen van je hart, luisteren naar je innerlijke stem, gevoelige kinderen en nog veel meer lees je hier. 

natuurspiegeling

  

de kunst van leven

Het leven is een kunst, een kunst van vallen en weer opstaan, een kunst van meer mens worden, voluit mens durven zijn. Iedere dag vraagt een andere 'kunst' van mij, een kunst om me steeds beter uiteen te zetten met de kunst van leven. 

Vandaag gaf ik woorden aan de kunst van leven zoals ik die nu beleef.

Het is fijn om hier bij tijd en wijle woorden aan te geven.

Dat deed ik door heel spontaan, zonder erbij na te denken, wat woorden op te laten komen.

Welke kunst van leven beoefen jij op dit moment? 

Laat gerust je reactie achter. 

het leven voluit leven

is een hele kunst

met kunst en vliegwerk

kom je er niet

de kunst van leven vraagt van je

om je helemaal over te geven

om bij alles wat zich voordoet

vol aandacht aanwezig te zijn

het hart open te stellen

voor iedere nieuwe impuls

die zich in jou kenbaar maakt

het is een hele kunst

om niet op de rem te trappen

om niet achteruit te deinzen

om niet op hol te slaan

teveel vooruit te denken

de kunst van leven is

de kunst om in 't midden

te balanceren bij al wat is

en daarbij jouzelf

in ere te houden

Jacinta

wijze werkwoorden

Al maandenlang ligt er een briefje in mijn agenda met deze, zoals ik ze nu maar noem, wijze werkwoorden. Op de wc van een vriendin hing een kaartje met deze woorden. Om mezelf en jullie er aan te herinneren heb ik ze nu even op een mooie achtergrond gezet.

Ik vind deze woorden wel iets bijzonders hebben. Ze stimuleren me om voorbij vaste kaders te denken, het nieuwe vol verwachting tegemoet te treden en mezelf toestemming te geven om met vallen en opstaan wijs te worden. Bij 'werkwoorden' denken we vaak aan werken, willen en doen, er gaat een beweging van ons uit. En alhoewel ik steeds meer besef krijg van mijn eigen grootsheid en scheppingskracht, nodigen deze woorden me vooral uit nederig te blijven, het niet-doen te boefenen, mee te gaan met de stroom van het leven en te vertrouwen op de voor mij (en mijn ziel) juiste afloop.

de levenskunstenares

de levenskunstenares

zij maakt van haar leven een kunstwerk

in haar dromen schildert ze de

prachtigste kunstwerken

er komen steeds meer

kleuren en contrasten

op haar levensdoek

steeds meer vrij

is ze

Jacinta

Een levenskunstenares maakt van haar leven een kunstwerk. Een kunstwerk vol kleuren en ervaringen. Vol beweging en dynamiek, maar ook met de broodnodige rust. 

Haar levenskunstwerk vordert gestaag. Streek voor streek voegt zij meer kleur aan haar leven toe. Soms schoorvoetend, dan weer volop in de flow. Steeds meer kleuren en contrasten nemen plaats op haar levensdoek. Ze wordt telkens een beetje meer vrij. Vrij om kleur te kiezen, vrij in een groot gebaar en vrij in een heel klein subtiel accent. 

Haar levenskunstwerk straalt steeds meer in intensiteit. Gestaag schildert zij verder op zoek naar de juiste kleuren voor haar levensdoek. Haar droombeeld krijgt steeds meer vorm. Door telkens los te laten vormt het zich al doende, al zoekend, weghalend en weer toevoegend. Op zoek naar de laatste essentiële toets om het beeld te vervolmaken, vind zij haar innerlijke harmonie in het schilderen van haar levensdoek.

Wil je ook de levenskunstenares in jezelf tot leven wekken?

Haar via kleur en creativiteit tot expressie brengen?

Kijk eens op mijn website voor de mogelijkheden.

vuur van verlangen

 

koester
het vuur van verlangen
laat haar opwellen in het binnenste van jezelf

breng jouw scheppende bron van kracht tot leven

 

omarm je vrouwelijke kracht
je verlangen naar heelheid, naar eenheid
naar samensmelten van lichamen
naar in liefde vol leven
verbonden zijn

heel liefdevol
heel jij jouw zelf

Jacinta

sta op en wandel

Van blauw naar rood ging mijn reis deze week. 

Van het ziek en in mezelf gekeerd zijn, meer geest dan lichaam, me afgesloten voelen en daarin alle draken in mezelf aankijken en bezweren, het mezelf hiermee uiteenzetten en tot vrede komen, tot het nu weer schoorvoetend naar buiten treden en het verlangen om in de wereld, in de materie, met aandacht en liefde in mijn lijf, in het hier en nu te leven. 

sta op en wandel

Er is een Aura-Soma equilibriumflesje met de titel 'sta op en wandel' (nr. 29) met hierin dezelfde kleuren, onderin blauw, bovenin rood. Dit zijn de kleuren waarin ik mezelf herken deze week.

Na afgelopen dagen het blauw in alle toonaarden aangekeken te hebben, en ook de ondermijnende kracht van het rood in mezelf gevoeld te hebben, ga ik nu maar eens weer voor het positieve rood. 

Vandaag trek ik mijn 'rode schoentjes' aan. Ik geef mezelf een impuls in een nieuwe onbekende richting, zo groei ik aan leven en levendig zijn en open ik nieuwe gebieden in mezelf, ontwaak ik aan leven.

Soms vallen we, gaan we onderuit, worden we gedwongen tot bespiegeling, ontmoeten we onze ziel, ontwarren we de hemel in onszelf. Om daarna weer op te staan, de aarde onder onze voeten te voelen en het leven te kunnen omarmen. 

Hoe weerloos kwetsbaar en krachtig zijn we tegelijkertijd.

ergens

tussen verleden,

heden en toekomst

leef ik

in verleden, heden en toekomst verzonken

trek ik mezelf naar het grote nu

waar alles tezamen valt

en er geen tijd bestaat

in

het hier en nu

zoek en vind ik vrede

met wat was en is in

verleden, heden en

toekomst

mijn

verlangen naar

heelheid in het hier en nu

naar verzoening met wat was,

wat is en wat zal komen

 stuwt me voort naar

het eeuwige

nu

Jacinta

liefde =

Vandaag wil het niet vlotten met mij.

Snipverkouden, met een lamlendig lijf hijs ik mezelf het bed uit, op weg naar een afspraak uit liefde voor de ander...?? Maar wat is liefde op valentijnsdag voor mij? 

Durf ik uiteindelijk echt voor mezelf te kiezen? Die belangrijke afspraak af te zeggen....de leegte in te duiken.....me naar de pijn toe te wenden? 

Hoeveel makkelijker is het om er van af te gaan, er niet naar toe te willen. 

Maar nu buig ik voor mezelf, voor wat er in me gevoeld wil worden. 

In elk geval een streep door mijn agenda.

Herken je dat?

Wat is liefde voor jou vandaag?

Maak er een mooie zin van, toepasselijk voor dit moment.

Laat gerust je reactie achter. Als ik weer het bed uit glij, lees ik het graag.

De hartjes die je ziet, zijn schaduwen van de handen van mijn 14 jarige zoon. Op een zonnige dag was ik schaduwen van mijn eigen handen aan het fotograferen, dit geprojecteerd op een muur. Toen mijn zoon dit zag, kwam hij met dit liefdevolle gebaar op de proppen. Ik was natuurlijk helemaal verkocht die dag.

Probeer het maar eens, hartjes maken van je vingers....of tal van andere figuren....zoals je deed toen je nog wist wat spelen was, spelen om het niet, om de lol.

workshop krachtkleed vilten

Afgelopen zaterdag gaf ik voor het eerst de workshop krachtkleed vilten. 

Het was een mooie creatieve, inspirerende en kleurrijke dag, waarop ieder haar eigen uitdaging aanging in het maken van het kleed en het hierin leggen van de persoonlijke betekenis. 

Deze workshop zal zeker nog eens op het programma komen. 

 

Er is van alles meegenomen om er in te verwerken.

Dit eerst maar eens uitleggen op tafel en er een beeld van leggen.

Zoeken naar inspiratie voor een thema door het trekken van creatieve kleur- en beeldkaarten.

Als het af is (het viltproces zie je hier niet) ziet dat er ongeveer zo uit.

 

De afbeelding op de achterkant van de kaart past er in kleur en beeld helemaal bij.

De thema's ''vieren'' en ''ontwarren'' zijn vooral in het werk gelegd.

De stofjes, draadjes en kralen vol herinneringen zijn in het kleed verwerkt.

  

Wat kun je allemaal in je eigen gevilte hart leggen?

Lintjes (al jaren verzameld) erin verwerkt, kraaltjes er aan gehangen.

Een levendig warm hart....heeft ook nog een helder centrum nodig, voor de rust.

Op zoek naar een eigen duidelijke vorm in kleur en structuur.

Persoonlijke kracht in een kleed gelegd in de kleuren van de chakra's.

 

Tot slot een van de laatste handelingen, het 'gooien en schrikken' van het vilt.