regen en regenbogen

Wat zijn ze toch mooi die regenbogen!
Heb je er eentje gezien vandaag? Of gunde je je er geen tijd voor om er naar te kijken?
Ik was nog net op tijd met de camera om er een vast te leggen, voordat ik weer verrast werd door een regenbui. Een toetje op de zomer en een troost na zoveel hardnekkige regen.

Meer lezen over de symboliek van regenbogen kan hier.

En de Chinezen denken er dit over:

 

in de tuin van je leven

In de tuin van je leven, groeien vele bloemen.
Al deze bloemen hebben vele kleuren en vormen.
Allemaal mooi en bijzonder in hun eigenheid.
De ene bloem staat er stralend bij, laat zich van haar beste kant zien.
De andere bloem is wat grillig, op zichzelf staand of verlept.
Maar ze mogen er allemaal zijn.



Maar de bloemen in de Levenstuinen in Teuge (bij Apeldoorn) vind ik nog het allermooist.
Ze spreken tot de verbeelding omdat ze metafoor staan voor alles wat zich in ons leven aan ons voordoet. Voor elke levensfase vind je een tuin, in allerlei verschillende kleuren en al die tuinen laten mijn bloemenhart jubelen. De liefde en wijsheid waarmee deze tuin aangelegd is, kent haast geen grenzen. Daarom ga ik er binnenkort voor de zoveelste keer weer naar toe.
Moet je beslist ook eens doen, ik kan het je van harte aanbevelen.

En hier kun je nu alvast een blik werpen op al dat moois.

creatief loslaten

Loslaten is bij tijd en wijle best moeilijk.

We kennen het kleine loslaten en het grote loslaten.
Het kleine loslaten zit in het leven van alledag, de grote en kleine verliezen die we iedere dag weer meemaken. Dat de dingen anders gaan dan we eigenlijk zouden willen, ons ego in de weg zit of dat we teleurstellingen moeten verwerken of met ongemak en ziekte van doen krijgen.

Het grote loslaten voelt voor mij meer als het verliezen van iets dierbaars door de dood of door gedwongen scheiding of ernstige ziekte. Ieder jaar op 1 juni gaat het bij mij intens over loslaten. Het is de sterfdag van mijn dierbare oudere zus, die op 7 jarige leeftijd door een ongeluk om het leven kwam. En elk jaar ervaar ik nog steeds de pijn van het gemis en voel ik me diep van binnen in de kou staan.

Zo hielp een wandeling langs de rivier mij dit keer weer in de verwerking. Ik nam de camera mee en maakte een klein symbolisch hart met bloemen in het zand en liet het door het water wegspoelen. Alles in het leven komt en gaat. We verbinden ons vanuit liefde met elkaar maar eens komt de tijd dat we elkaar weer los moeten laten. Dit kan vroeg of laat zijn, we weten het niet wanneer onze tijd gekomen is.

wij zijn in liefde verbonden

en als de tijd daar is

gaan we ieder onze eigen weg

ooit zien we elkaar weer terug

Vorig jaar rond dezelfde tijd maakte ik voor haar en mij een mooi zijdekunstwerkje wat ik de titel ''in memoriam'' meegaf. Daarin verwerkte ik rode rozenblaadjes (liefde) van het boeket van 50 rozen dat ik kreeg toen ik vijftig werd en kregen de kleuren zwart (dood) en wit (leven) een belangrijke rol. Een vleugje blauw met het rood in het hart van de bloemblaadjes stonden voor mij voor hemel en aarde. Ondanks dat zij niet meer hier is en ik haar nog steeds mis, probeer ik toch mijn hemel op aarde te creëren.

Het is fijn om af en toe tijd te nemen voor het voelen van je verlies en verdriet. Door iets te maken, geef je een stem aan je gevoelens. Gevoelens die soms echt niet onder woorden te brengen zijn. Maar door het al scheppend uit te drukken, krijgt het een stem, een gezicht, een beeld, een betekenis.

in memoriam - (zijdepapier met wol en rozenblaadjes)

symbool van kracht

Ieder mens heeft in zijn/haar leven wel een gebied dat vraagt om wat extra aandacht en kracht, wat extra steun en support. Voor dat gebied in je leven kun je een krachtkleed maken. Je werkt dan een dag lang aan een doek en vilt jouw symbool van kracht zo tot een geheel, eventueel met behulp van de door jouw meegebrachte attributen.

Afgelopen vrijdag gaf ik aan een groepje van 4, waaronder 2 moeders met hun volwassen zonen, een workshop 'krachtkleed vilten'. Het was een hele bijzondere dag, vol diepgang en creativiteit. Jonge mannen die zich met aandacht bezig houden met zoals gekscherend werd genoemd 'van die vrouwendingen'. Terwijl oorspronkelijk het vilten ook door mannen gedaan werd. Marijke Eken schreef daar o.a. dit over.

Wat ik zo bijzonder vind is dat er op zo'n dag al viltend op een hele speelse manier van allerlei aspecten van jezelf en je leven aan de orde komen. Aan het eind van de dag gaat ieder met een heel eigen kleed vol symboliek naar huis, met hierin de vertaalde persoonlijke kleuren, kracht en betekenis.

Zo werd er een ''chakrakleed'' gepunched door een actieve dynamische vrouw: als ankerpunt voor regelmatige zelfzorg in een hectisch leven vol dienstbaarheid aan anderen.
Er werd een ''loslaatkleed'' gevilt door een moeder wiens leven een nieuwe fase ingaat, nu de kinderen bijna allemaal op zichzelf staan: herinneringen uit het verleden werden samengevoegd. Als een slang werd de oude huid afgelegd om ruimte te maken voor het nieuwe.
Bij weer een ander ontstond met veel liefde en zorg al viltend een engel, die plaats krijgt in een meditatiekamertje en als bron van troost en steun dienst gaat doen.
Ook werd er in een mandala een chinees teken van rust gevilt. Voor een jonge man die een ambitieus actief leven leidt vooral gericht op de buitenwereld, zal dit symbool helpen om niet alleen de weg naar buiten maar ook de weg naar binnen af te leggen.

Een paar dagen na de workshop kreeg ik van een van de deelneemsters een paar foto's opgestuurd. 
Ze liet me zien hoe je van een dunne zijde/vilten lap een ruimtelijk werk kunt maken door dit te verstevigen met een geraamte van ijzerdraad. Ze legde er een voor haar belangrijk stuk tekst in en versierde het geheel met kralen waaraan herinneringen verbonden waren. Op een sokkeltje van hout krijgt het een bijzondere allure.

Heb je interesse om ook jouw krachtkleed te maken? Ik kan het je van harte aanbevelen.
Breng je eigen groepje mee en op verzoek plan ik een datum in.

een yin/yang mandala met het teken van rust

een persoonlijke engel