zin beleven

Zingeving met dementerende ouderen, het lijkt me een dankbare maar ook lastige taak.
Als je er in je werk mee van doen hebt zit je vast om allerlei inspirerende invalshoeken verlegen.
Het boek: 'k zou zo graag een ketting rijgen, lijkt me een prima uitgangspunt tot gesprek voor alle mensen in de zorg van ouderen, die het leven van de mensen wat meer tot een beleven willen maken.

Mooi in het filmpje vond ik de typering: 'we zijn allemaal kralen van een kettting, ieder voor zich een parel, maar samen een mooie lange ketting''.
Een methode met aandacht voor het gevoel verbonden te zijn en de verbinding met jezelf op deze manier terug te vinden d.m.v. liedjes, korte gesprekjes over het leven en creatieve invalshoeken.



dat je de
kleine wegwijzer
van de dag
niet over het hoofd mag zien:
de morgendauw in het gras,
de zonneschijn op je deur,
de regendruppels in het bloembed,
het behaaglijk spinnen van een kat,
het herkauwen van de koeien,
de hand van de buurman
die je over het tuinhek groet,
mag deze dag
door vele kleine dingen
groot worden

uit: Keltische zegenbeden

Meer weten over zingeving met ouderen, kijk ook op het bijbehorende: symposium

levend van binnen

We hebben allemaal een stralende kern van binnen. Dit ''lichtbolletje'' in ons, wil niks liever dan stralen en haar licht laten zien. Schijnen in al haar waarachtigheid is haar natuurlijke staat van zijn. Het is ons innerlijk licht wat ons uniek maakt in onze eigenheid. En alhoewel we eigenlijk allemaal de beschikking hebben over hetzelfde licht, straalt dit licht bij ieder van ons op geheel eigen wijze.

Wat houdt ons stralend en levend van binnen?
Waarom is de ene mens vol levenslust en kan de ander haar draai niet vinden in het leven?
Wat maakt dat ons licht haar stralingskracht verliest?
Waarom is het zo moeilijk om dit licht vast te houden?
Wat kunnen we doen om hier in ons dagelijks leven meer verbinding mee te maken?
Hoe kan jong en oud blijvend verbinding blijven voelen met deze innerlijke bron van kracht, licht en vreugde?

Dit soort vragen houden me als kleurentherapeut en creatief spiritueel coach de laatste weken weer aardig bezig. Ik houd van dit soort vragen. Ze helpen me aan de essentie van leven te geraken.

Wat mij altijd heel erg helpt om me levend van binnen te voelen is op de een of andere manier beeldend, scheppend uiting te geven aan wat er in me leeft. Zoals ik al eens eerder beschreef, ik houd mezelf schoon van binnen daar alle kleuren in mezelf tot expressie te brengen. Schilderen en schrijven, beeldend werken, zijn hele mooie uitingsvormen. Maar net zo goed kan dat in de dans, in muziek, in de stem.

Diep ontroerd raakte ik door het bekijken van dit filmpje. Een oudere man die al vele jaren in zichzelf gekeerd in een verzorgingstehuis ''zijn dagen uitzat'' herontdekt samen met zijn verzorgers zijn passie voor muziek. En kijk wat er in hem tot leven komt!! Zijn hele verleden krijgt weer glans enkel doordat hij zich verbindt met wat hij ogenschijnlijk vergeten was, maar wat diep van binnen in hem nog steeds als een waakvlammetje brandde. Zo mooi en blij makend!!!

Wat doe jij om jezelf levend van binnen te houden?
Wat helpt jou om het vlammetje van levenslust in jezelf tot leven te wekken?