Posts tonen met het label ziel. Alle posts tonen
Posts tonen met het label ziel. Alle posts tonen

dinsdag 27 augustus 2013

ontwaken en verlichting


Lang geleden (2005) maakte ik al eens een beeld met de titel ''ontwaken'', een van de vele die ik destijds maakte. Een beeld waarbij ik toen nog niet goed onder woorden kon brengen wat ik hier precies mee bedoelde. Maar met een inhoud waarvan mijn ziel met haar doordringende blik al lang weet had en in staat was om er via mijn handen vorm aan te geven.

In bovenstaand filmpje wordt dit proces van ontwaken en verlichting heel beeldend beschreven.

beeld: Jacinta Kogelman - ontwaken

En steeds dichterbij komt het proces van ontwaken, krijgt het handen en voeten in ons dagelijks leven. Niet alleen voor mij, maar voor ieder bewust levend mens wordt de ervaring werkelijkheid dat 'wij door niet-doen het zijn die bewogen worden''. Dit perspectief is zo allesomvattend en niets uitsluitend dat het een totale omkering van ons mens-zijn vraagt.

We staan op de drempel van een innerlijke transformatie.
Durf jij je te laten leiden door wat er in jou tot leven wil komen, door niet-inmenging je eigen unieke vorm te vinden?

transformatie

zaterdag 26 mei 2012

lichter leven


deze dagen kennen
zoveel licht
zoveel vreugde
zoveel warmte

licht mijn ziel op
in vrijheid

Jacinta
 

donderdag 26 april 2012

ziele-tijd

Gisteren was ik bij een lezing/workshop met de titel 'de ziel als spiegel' van 'boekenpad'. Het was een mooie inspirerende avond in het Stadspastoraat in Arnhem (centrum voor bezinning en ontmoeting).

De ziel is ongrijpbaar.
Ze is ver weg, maar ook heel dichtbij, ze is niet tastbaar, maar wel voelbaar. 
"Ze is de adem die alles doorademt", zei iemand zo mooi.
Iets is vol bezieling, we zijn zielsgelukkig of we lopen met de ziel onder de arm en vinden iemand zielig. Allemaal uitdrukkingen die aangeven dat de ziel kan stralen en het nodig heeft om gevoed te worden.

Ieder mens beschikt over een ziel.
Het is ons innerlijk licht van waaruit we de schoonheid van het leven en de liefde voor al wat leeft kunnen voelen en uitdrukken. Je ziele-licht kan sterk stralen, maar ook op een waakvlammetje staan. We kennen een persoonlijke ziel, maar ook een universele ziel.

De ziel lijkt zich over de tijd uit te spreiden. Om de ziel te kunnen beleven hebben we rust nodig. In de tijdloosheid ervaren we de ziel. In onze drukke wereld, waarin de kloktijd vooral telt, is de ziel een ondergeschoven kindje. We raken steeds meer ontzield, terwijl de behoefte aan bezieling evenredig groot toeneemt. We verliezen daarmee het gevoel voor betekenis en medemenselijkheid van alles wat we doen en beleven.

Hoe meer mensen de ziel voeden, hun hart volgen, goed doen, hoe beter de wereld wordt.
Daarom nodig ik je uit uit de kloktijd te stappen en in je innerlijke tijd te wonen. Door contact te maken met je creatieve bron van kracht en wijsheid kan het beste in jou naar boven komen. Luister wat vaker naar de stilte in jezelf en geef op jouw geheel eigen manier uitdrukking en vorm aan een bezield leven. Creativiteit, de natuur, een moment van bezinning, zijn bij uitstek ingangen om dit aan te ervaren en die ik in de activiteiten van Studio Zafaran gebruik om deze voelbare laag van de ziel te voeden.

"De grootste afstand is die van 45 cm, de weg van hoofd naar hart", werd er gisteravond gezegd, en ook: 'de ziel maakt gebruik van de verbeelding''.

Mag ik je uitnodigen om deze afstand in kleine stappen te overbruggen?
Heb je zielzorg nodig?
Wil je je bezieling in je leven vinden?
Heb je behoefte om bij tijd en wijle je ziel te voeden, door even iets buiten de tijd te doen?

Ik hoop dat je dan de weg naar Studio Zafaran in Oosterhout (Gld.) weet te vinden.



Neem de tijd om te luisteren
naar wat zonder woorden wordt gezegd.
Neem de tijd om te gehoorzamen aan de wet
die te subtiel is om te worden vastgelegd.
Neem de tijd om te eren wat onnoembaar is.
Neem de tijd om te versmelten
met wat geen vorm heeft.

Lao Tse

vlinderen - Jacinta

donderdag 19 april 2012

hoe duisternis in licht verandert

Stil staan bij de dood en het leven ten volle leven in het leven, dat is waartoe ik me regelmatig geroepen voel. Dat dit bij tijd en wijle een aardige klus is, is mij niet onbekend.

Niet voor niets ben ik jaren geleden actief betrokken geraakt bij de EKR, een vrijwilligersorganisatie gebaseerd op de principes van Elisabeth Kubler Ross. Van hieruit ontmoet ik al jaren met een zekere regelmaat gelijkgestemde vrouwen die er ook naar streven om de dood onder ogen te zien, de liefde te omarmen, te vergeven en te verdiepen bij leven en welzijn.

- ontwaken - handgehakt beeld 2005, Jacinta

Doodgaan doen we niet alleen als we ''echt doodgaan''. 
Nee, bij grote innerlijke transformaties kan het ook voelen dat er eerst iets in je moet sterven. Het oude jasje aan overtuigingen en opvattingen over wie je bent, wat je te doen hebt in je leven en hoe dit vorm te geven gaat bij veel mensen in deze roerige tijden op de schop. Met een mooie term wordt dit ook wel ontwaken genoemd. Het is ook een proces van inkeer, van het van hoofd naar hart geraken, van het geloof in jezelf en het volgen van je bestemming. En dit proces van veranderen voelt als sterven.

Het is een onbekend en als duister aanvoelend gebied, dat van je vraagt om uit te houden, te vertrouwen en met lege handen te durven staan. Hoe dat voelt heeft Joyce van Zielekruid vanmorgen heel mooi verwoordt in haar blog. Soms kan je in je leven wel wat troost gebruiken. Het is fijn als iemand even met je meedenkt of je iets aanreikt waar je mee verder kan. Zoals het onderstaande filmpje.


Veel mensen willen de dood liever de rug toekeren. De dood beangstigt, ze wordt gezien als de grote onbekende en ze is tegelijk het mysterie van het leven.
We beschouwen de dood veelal als 'het zwarte gat' waar we in verdwijnen en oplossen,  terwijl veel verhalen juist getuigen van de enorme lichtbeleving bij een bijna-doodervaring. Door het doodgaan onder ogen te zien, haar zo mogelijk liefdevol te omarmen en als deel van het leven te beschouwen kan de dood ons tot krachtbron worden.

Blij verrast was ik toen ik gisteren bij kleurrijk dagboek zag dat Saskia de Bruin een heel mooi boekje geschreven heeft: Als het einde nabij is, liefdevol leven tot de laatste seconde. Het is een gratis te downloaden PDF bestand.

Ik stel me zo voor dat je dit bericht doorstuurt naar ieder mens die jij verwacht hiermee te kunnen troosten en bemoedigen. Voor wie mogelijk in jouw kringen het einde nabij is en/of voor wie wil leven in waarheid. Opdat duisternis vooral bij leven nog in licht verandert!