uitwisselochtend e-cursus kleur je zinnen

Vanmorgen hielden we met een klein groepje volgers van 'kleur je zinnen' een uitwisselochtend. Het was leuk om met elkaar ervaringen en belevingen uit te wisselen. Iedereen was het er over eens dat 'kleur je zinnen' je een moment van bezinning aanreikt om bij je kern te komen. De e-cursus wordt beschouwd als een vriendelijke manier om je blik naar binnen te richten en je eigen innerlijke rijkdom en creativiteit te vinden.

Ook al reikt het programma tal van originele creatieve bezinnende opdrachten aan, toch was het er niet bij iedereen van gekomen om ook feitelijk iets te doen op creatief gebied. Redenen die voorbij kwamen: geen tijd, geen zin, het komt er niet van, maar toch...ondanks dat......het werkt enorm door in mijn leven......!!! Dat is natuurlijk precies wat ik beoog met de e-cursus. Vrijheid, blijheid, maar ook doen waar je zin in hebt en je leven meer waarde geven, meer beleving ook. Kleur je zinnen gaf hen ook zonder eigen uitwerkingen al heel veel inspiratie en voldoening. De thema's die aan bod komen geven aanleiding tot het reflecteren op jezelf en dat werkt op een dieper niveau door in allerlei heel alledaagse dingen. Of zoals een van de deelneemster zo mooi zei: ''het is de kunst om te accepteren dat alle kleuren en vormen bij je horen, ook die van het nog niet in je creatieve vorm komen''.

We kwamen tot de conclusie dat we vooral verlangen om onze creativiteit te laten stromen (omdat we hier blij van worden, het zo enorm ontspant en het zo doorwerkt op andere gebieden in ons leven), maar in ons zit soms ook een zeer kritische stem die al onze originele ideeën al in de kiem smoort. Juist voor wie uiteindelijk aan deze creatieve blokkade voorbij wil komen, zal het programma op den duur vruchten afwerpen. Hieraan vooraf gaand speelt zich heel veel innerlijk werk in de stilte af, totdat alles in jou zich naar het licht toe wil keren.

Aan het eind genoten we van de schitterende kleurrijke uitwerkingen van een van ons en trokken we nog om beurten een kaart van het Modron Vrouwenorakel.

Wil je een proefles ontvangen? Laat dan vooral je e-mail adres achter op het blog van 'kleur je zinnen'. Als je liever de actuele les van de desbetreffende week als proefles ontvangt (die misschien een iets duidelijker beeld geeft) stuur me dan ook even een mailtje met dit speciale verzoek.

de uitnodiging

Ik hoef niet te weten hoe jij in je levensonderhoud voorziet.
Wat ik graag wil weten is waar jij voor gaat en of jij het aandurft oog in oog te staan met de verlangens van je hart.
Het interesseert me niet hoe oud je bent maar wel of je het aandurft voor gek te staan omwille van de Liefde, omwille van je dromen, omwille van het avontuur dat Leven heet.
Het maakt me niet uit welke planeten je horoscoop beïnvloeden.
Waar het mij om gaat is of je ooit tot de kern van je verdriet bent doorgedrongen en of de verraderlijkheden en beproevingen van het leven je ontvankelijk hebben gemaakt of dat deze je hebben doen terugdeinzen en afsluiten uit angst voor nog meer pijn.
Wat ik wil weten is of dat jij pijn, die van mij of van jezelf, kunt laten zijn zonder een vinger te verroeren, te laten verdwijnen of vast te houden.
Ik wil weten of je vreugde kunt zijn, de mijne of de jouwe.
Of je durft te dansen vanuit je oerkracht, in totale extase van top tot teen, zonder je in te houden door op je hoede te zijn.
Realistisch of rationeel te zijn, zonder je te laten afremmen door herinnering aan beperking vanuit je menselijke bestaan.
Het kan me niet schelen of je verhaal waar is of niet.
Wat ik zou willen weten is of je anderen durft af te wijzen om trouw te zijn aan jezelf.
Of jij het aankunt om voor verrader te worden uitgemaakt om verschoond te blijven van verraad vanuit je ziel.
Geef me een bewijs van je trouw opdat ik zal weten dat je te vertrouwen bent.
Ben jij in staat schoonheid te zien, ook al is niet iedere dag even mooi en is het leven zelf voor jou de bron waaruit je levenskracht kunt putten.
Kun jij leven met fouten zwakheden en kwetsbaarheid, die van jou en mij en toch aan de rand van een meer staan en luidkeels tegen het zilver van de maan roepen: 'YES'
Ik hoef niet te weten waar je woont, of hoeveel geld je hebt.
Wat ik graag wil weten is of jij het kunt opbrengen om na een nacht vol wanhoop, tot in het diepst van je ziel gekwetst op te staan, en datgene te doen wat gedaan moet worden voor je kinderen.
Ik hoef niet te weten wie je bent of hoe je hier gekomen bent.
Wat ik wil weten is of jij zonder terughoudendheid bereid bent met mij door het vuur te gaan.
Het gaat niet om waar, wat en met wie je hebt gestudeerd.
Voor mij is het van groot belang, van jou te horen welke innerlijke kracht jouw steun en toeverlaat is als al het andere om je heen is weggevallen.
Of jij alleen kunt zijn met jezelf en of jij het werkelijk goed hebt met jezelf wanneer het stil wordt, in eenzaamheid.
 

Oriah Mountain Dreamer 

(uit het boek: the invitation, niet vertaald in het Nederlands)

de kunst van voluit leven

Geef jezelf eens een inspirende verwendag cadeau!

Kom op zaterdag 9 juni 2012 naar Zero Point in Breda.

Hier geef ik samen met Monique Smit de workshop VOLUIT LEVEN. 

Een workshop met mindfulness, yoga en creatieve oefeningen om meer vanuit het hart te leven. 

 

Kom weer in de stroom van je creatieve energie en ontdek wat jouw leven waarde geeft.

Tijdens deze dag nodigen we je uit om contact te maken met de lichte en de donkere kanten van jezelf. Aanvaard alle kleuren in je leven en ontdek waar je zelf de stroom van overvloed tegenhoudt.

 

Waar:       Zero Point in Breda

Tijd:         10 tot 4 uur 

Kosten:    65 euro incl. lunch en informatiemap

Informatie en aanmelding loopt via Monique: info@yogasterrebos.nl 

www.yogasterrebos.nl  /  www.voluitleven.info,

Inhoudelijke informatie vind je op: www.zero-point.nl

ruimte maken voor het nieuwe

Wat fijn dat mijn blogberichten weer bij jullie in de mailbox komen! Na dagen van gepuzzel naar de bron van het probleem, is het eindelijk weer gelukt. Kan ik me weer uitdrukken op het internet en mijn passie voor expressie delen met jullie. Uitdrukken en delen wat er in me leeft, ja, voor mij is dat echt een van de voorwaarden om me goed te voelen. 

Een mooie metafoor deed zich ook dit keer aan mij voor. 
Ik voelde me knap onbehaaglijk bij het feit dat ik mijn verhaal niet aan jullie kwijt kon. En het idee dat er mogelijk geen oplossing voor gevonden werd, stemde me van binnen aardig ontevreden. Het begon al met de vraag: wie kan me helpen met mijn probleem? Na veel gezoek vond ik uiteindelijk iemand op een helpdesk van internet. Daarna werd ik uitgedaagd om woorden te geven aan wat zich voordeed. Dat was best ingewikkeld omdat ik niet helemaal thuis ben in de digitale termen van feeds, google en blogs. Maar goed, toen we uiteindelijk stap voor stap ons een weg gebaand hadden door het moeras, vonden we de angel, trokken hem eruit en ging de boel weer stromen.

Je kunt pas verder met je leven voluit te leven, als je de kern van het probleem gevonden en opgelost hebt. In mijn geval was dat een storing op mijn blog. Nu het probleem verholpen is, is er weer ruimte voor het nieuwe.Trek dit maar eens door naar wat zich in jou leven afspeelt.

Is er iets waarin je vastloopt in je leven?
Ben je uit de stroom van vanzelf en goed genoeg geraakt?
Is er wellicht in de kern iets wat niet helemaal klopt, jouw stralingskracht ondermijnt?
Kom je er alleen niet uit?

Het is goed om de kern van het probleem op te sporen. Zoek/vind iemand die jou taal spreekt en je verder kan helpen. Iemand die liefst van binnenuit weet waarover je het hebt. Iemand die met jou de diepte in gaat en je helpt uitdrukking te geven aan wat er in je leeft. Zo maak je ruimte voor het nieuwe. Die iemand wil ik graag voor je zijn.

Kom vertel me, leg eens uit wat er in je omgaat.

Want anders als je ziel alleen is, zal je ziel huilen.

Men moet de dingen naar buiten brengen, net als de lente.

Niemand wil dat er van binnen dingen dood gaan.

Praten, terwijl we elkaar in de ogen kijken.

Naar buiten brengen zoveel we kunnen.

Zodat er binnen weer ruimte ontstaat

en nieuwe dingen geboren kunnen worden.

Mercedes Sosa

adembenemend

ik adem in

en kom tot rust

ik adem uit

en glimlach

thuisgekomen

in het nu

wordt dit moment

een wonder

Thich Nhat Hahn

Adembenemend mooi is het kleine tere groen in lentetooi in onze boomgaard en het hemelse blauw erachter.

hoe duisternis in licht verandert

Stil staan bij de dood en het leven ten volle leven in het leven, dat is waartoe ik me regelmatig geroepen voel. Dat dit bij tijd en wijle een aardige klus is, is mij niet onbekend.

Niet voor niets ben ik jaren geleden actief betrokken geraakt bij de EKR, een vrijwilligersorganisatie gebaseerd op de principes van Elisabeth Kubler Ross. Van hieruit ontmoet ik al jaren met een zekere regelmaat gelijkgestemde vrouwen die er ook naar streven om de dood onder ogen te zien, de liefde te omarmen, te vergeven en te verdiepen bij leven en welzijn.

- ontwaken - handgehakt beeld 2005, Jacinta

Doodgaan doen we niet alleen als we ''echt doodgaan''. 

Nee, bij grote innerlijke transformaties kan het ook voelen dat er eerst iets in je moet sterven. Het oude jasje aan overtuigingen en opvattingen over wie je bent, wat je te doen hebt in je leven en hoe dit vorm te geven gaat bij veel mensen in deze roerige tijden op de schop. Met een mooie term wordt dit ook wel ontwaken genoemd. Het is ook een proces van inkeer, van het van hoofd naar hart geraken, van het geloof in jezelf en het volgen van je bestemming. En dit proces van veranderen voelt als sterven.

Het is een onbekend en als duister aanvoelend gebied, dat van je vraagt om uit te houden, te vertrouwen en met lege handen te durven staan. Hoe dat voelt heeft Joyce van Zielekruid vanmorgen heel mooi verwoordt in haar blog. Soms kan je in je leven wel wat troost gebruiken. Het is fijn als iemand even met je meedenkt of je iets aanreikt waar je mee verder kan. Zoals het onderstaande filmpje.

Veel mensen willen de dood liever de rug toekeren. De dood beangstigt, ze wordt gezien als de grote onbekende en ze is tegelijk het mysterie van het leven.
We beschouwen de dood veelal als 'het zwarte gat' waar we in verdwijnen en oplossen,  terwijl veel verhalen juist getuigen van de enorme lichtbeleving bij een bijna-doodervaring. Door het doodgaan onder ogen te zien, haar zo mogelijk liefdevol te omarmen en als deel van het leven te beschouwen kan de dood ons tot krachtbron worden.

Blij verrast was ik toen ik gisteren bij kleurrijk dagboek zag dat Saskia de Bruin een heel mooi boekje geschreven heeft: Als het einde nabij is, liefdevol leven tot de laatste seconde. Het is een gratis te downloaden PDF bestand.

Ik stel me zo voor dat je dit bericht doorstuurt naar ieder mens die jij verwacht hiermee te kunnen troosten en bemoedigen. Voor wie mogelijk in jouw kringen het einde nabij is en/of voor wie wil leven in waarheid. Opdat duisternis vooral bij leven nog in licht verandert!