de moed om jezelf te ontmoeten

Deze tekst raakte me vanmorgen terwijl ik op bol.com het inkijkexemplaar van Brene Brown haar nieuwste boek lees: De moed van imperfectie. Gauw een foto erbij gezocht en de tekst erin geplaatst. Laat ik toch nog eens van me horen, zo in de donkere dagen voor Kerst.

De sneeuw dwarrelt langs mijn raam, donkere wolken wisselen periodes met zon af. Een weer van contrasten tussen licht en donker. De winter vraagt ons om naar binnen te gaan, naar binnen bij ons zelf om daar het licht te vinden. Het licht dat altijd schijnt, maar vaak ook zo versluierd is omdat wij denken het te moeten beschermen. We kunnen er lang niet altijd bij, bij het licht in onszelf en dat is een rotgevoel.

Alleen door naar binnen te kijken en de donkere wolken die zich voor je licht bevinden te aanschouwen en te laten, met liefde te aanvaarden, kan je innerlijk licht naar buiten komen. Laagje voor laagje pel je zo steeds meer je ware kern naar boven. Zo vind je je pit, je ware spirit, je kernkracht, je bezieling terug.

Eigenlijk gaat het dan vanzelf, die pit die wil naar buiten. Zoals in de natuur de zaden ook op springen staan in de herfst. Om in de winter zich weer te nestelen op vaste grond en te rusten in hun eenvoud van zijn.

Hoe mooi zag dat proces er onlangs uit bij de zaden van de magnolia op de foto hieronder.

het licht bezingen

DE ZIEL HEEFT GEEN GEBOORTE

Voorwaar, de ziel heeft geen geboorte,
geen dood, geen begin en geen einde,
zonde kan haar niet aanraken,
noch kan deugd haar verheffen;
zij is altijd geweest
en zal altijd zijn
en al het overige is haar bedekking,
zoals een stolp over het licht.

De ziel is licht, het denkvermogen is licht
en het lichaam is licht
licht in verschillende graden;
en het is in deze verhouding
dat de mens verbonden is
met de planeten en de sterren.

Wanneer de zon omwolkt is,
bereikt het licht de aarde niet;
evenzo is het met de ziel,
die goddelijk is en vervuld van licht.

Wanneer ze in dichte wolken gehuld is,
ontvangt de mens het licht niet,
dat in de ziel zelf is.

Hazrat Inayat Khan

laten ontstaan

De meester ziet de dingen zoals ze zijn, zonder te proberen ze te sturen.
Hij laat ze hun eigen weg gaan en zit stil in het midden van de cirkel.

Heb je geduld te wachten tot je modder zakt, het water helder wordt?
Kun je in de stilte verwijlen tot de juiste handeling vanuit zichzelf ontstaat?

Lao Tse

wat brengt jou tot leven?

Vraag jezelf niet af wat de wereld nodig heeft
vraag je liever af wat het is waardoor jij
tot leven komt en wat je gelukkig maakt
en breng dat in de wereld.
Want wat de wereld nodig heeft
zijn mensen die tot leven zijn gekomen.

Harold Thurman Whitman

de vicieuze cirkel doorbreken

Als ik blijf kijken
Zoals ik altijd heb gekeken.
Blijf ik denken
Zoals ik altijd dacht.

Als ik blijf denken
Zoals ik altijd heb gedacht.
Blijf ik geloven
Zoals ik altijd heb geloofd.

Als ik blijf geloven
Zoals ik altijd heb geloofd.
Blijf ik doen
Zoals ik altijd heb gedaan.

Als ik blijf doen
Zoals ik altijd heb gedaan.
Blijft mij overkomen
Wat mij altijd overkomt.

Maar als ik mijn ogen sluit
en voel mijn ware zelf van binnen,
dan kom ik deze cirkel uit
en kan steeds weer opnieuw beginnen.

Bo Ping Wang

van de bloemen leren om te schitteren

De natuur is mijn grootste leermeester. 
Neem nou die mooie witte herfstanemoon die ik vorige week zo vol aandacht in haar hart bekeek. Ja, die leerde me om te stralen en te schitteren. Zo onomwonden liet zij zichzelf zien, daar kon ik nog wel wat van leren.

Leren om vanuit heel mijn pure zuivere kracht en van wie ik in essentie ben (wit) mijzelf op te richten en te delen met de wereld (geel-groene hart) en mijn zielelicht en ik-kracht te laten schijnen (geel). Omdat ik niet anders kan, dit mijn zielsverlangen is, ieders zielsverlangen is. Een uitstralen vanuit mijn hart zodat ook anderen erdoor geraakt worden (geel) om ook hun hart te open.

En ik moet zeggen: als het me lukt om zo vol vertrouwen en met een open hart in het leven te staan, ik dus eigenlijk niks te verbergen heb, dat ik daar inderdaad heel erg blij van word. 
Ik ben dan meer aanwezig, meer in de rust, meer in het moment, meer in de flow, meer in vertrouwen. Ik val dan meer samen met wie ik ten diepste ben en geniet veel meer van wat ik aan het doen ben. In contact met anderen raken we sneller tot de kern van waar het om draait, het gevoel van verbinding is veel groter. We hebben elkaar over en weer echt iets te bieden. 
Best heel wat, vind je niet?

Zelfs in de herfst van je leven, laten we zeggen na je 50e, kun je je volle potentieel nog tot ontwikkeling brengen. Ook dit laat de herfstanemoon me zien. Het is eigenlijk nooit te laat om dat te doen in je leven waar je echt van gaat stralen en schitteren, te kiezen voor jouw innerlijke waarheid en daar ja tegen te zeggen en er naar te handelen. Soms gaat daar een zoektocht aan vooraf. Een zoektocht naar jouw zielekwaliteiten, jouw unieke talenten en naar de redenen die je afhouden van wat je eigenlijk diep van binnen wilt en voelt.

Velen onder ons doen eigenlijk niet in hun leven waar ze echt blij van worden, wat in wezen bij ze past. Ze blijven in banen die niet vervullen en houden vast aan relaties die niet echt gelukkig maken. Maar zou het niet mooi zijn als meer mensen de 'roep van hun ziel' op zijn minst kenden, erkennen wie ze ten diepste zijn en er ook iets meer gehoor aan gaven in hun leven? 

Het is mijn specialisme om juist dat wezenlijke in jou via kleur, beeld, woord, de natuur en mijn heldere vermogens naar boven te krijgen, te bevrijden. Je te helpen te leven vanuit jouw diepste waarheid. Te ont-dekken wat je afhoudt van jouw stralende zelf. 
Met het individuele begeleidingstraject DE KLEURENREIS help ik je in een paar sessies op weg om bij jouw kern te komen. Een creatief bezinnend traject geheel afgestemd op jouw levensvragen van dat moment.

Vraag je je af op ik iets voor je kan betekenen neem gerust eens vrijblijvend contact met me op. En ken je iemand die geholpen is met mijn diensten, stuur dit bericht dan vooral door.

herfstanemoon

van de zon leren om te warmen

van de wolken leren om te zweven

van de wind leren om impulsen te geven

van de vogels leren om hoogte te winnen

van de bomen leren om standvastig te zijn

van de bloemen leren om te schitteren

van de stenen leren om te blijven

van de struiken leren om in het voorjaar te vernieuwen

van de bladeren leren om in de herfst los te laten

van de storm hartstocht leren

van de regen leren te vervloeien

van de aarde leren ontvankelijk te zijn

van de maan leren te veranderen

van de sterren leren één onder velen te zijn

van de jaargetijden leren dat het leven telkens opnieuw begint

Ute Latendorf

hartwerker zijn in de nieuwe wereld

Petra deed via haar inspirerende blog een oproep aan haar lezers:

DE NIEUWE WERELD, laten we hem eens gezamenlijk vorm gaan geven! 
En daarmee uitnodigen! 
Hoe zou de wereld mooier kunnen worden?
Hoe stel jij het je voor? 
Wat is jouw ideaal? 
Schrijf het eens op en alle leuke, mooie, originele ideeën zal ik plaatsen! 

Ik had er wel zin in om op haar oproep te reageren.
Het onderstaande schilderij en de tekst was mijn bijdrage voor Petra's oproep naar ''de nieuwe wereld''.

Al heel wat jaartjes voel ik dat ik voorloper ben in deze beweging naar ''de nieuwe wereld''.
In mijn intuïtieve kunst geef ik vaak uitdrukking aan de energie van deze nieuwe tijd.
Zo ontstond in 2002 al het schilderij 'dans om het licht', waarbij mensen, groot en klein zich in vreugde verbinden in een kring van licht. Destijds voelde dat als een voorbode voor iets wat voor mij (en mogelijk ook voor jou) in de toekomst gestalte zou gaan krijgen. Maar hoe? Daar had ik op dat moment nog niet de juiste woorden voor. Tien jaar later dienen ze zich haast als vanzelf aan.

Door de jaren heen zijn het niet alleen beelden maar ook woorden die mij laten zien en ervaren hoe deze nieuwe wereld er uit gaat zien, wat er voor ons nodig is om dit tot een alledaagse werkelijkheid te laten worden, hoe wij dienen mee te bewegen met deze nieuwe energie.

Het afgelopen jaar heb ik een kwaliteit in mezelf ontdekt, die ik daarvoor nog niet zo kende. Dit is de kwaliteit om in stilte te gaan zitten en in afstemming op de energie van eenheid vele mooie en inspirerende helingen, meditaties en teksten te mogen ontvangen, in te spreken en uit te schrijven (dit wordt ook wel channelen genoemd). Nu is voor mij de tijd rijp om stap voor stap naar buiten te treden met de ontvangen inspiratie, vandaar mijn bijdrage aan Petra's oproep.

- dans om het licht -

 hartwerker zijn

hart oh hart

wat wil je van mij?

hart oh hart
leidt mij
gids mij op weg
als fakkeldrager door het donker
gids mij op weg
naar een nieuw perspectief
een nieuwe manier van zijn

vertel mij over wat te doen
leidt mij door het donker naar het licht
naar de dage raad
 ook ik ben in het donker
maar met mijn fakkel
vind ik mijn weg

hart oh hart
geef mij mijn hart terug
opdat ik in alle eenvoud
hartwerker ben
fakkeldrager ben
lichtwerker ben
dat ik mijn rechtmatige positie inneem
ga opstaan

hart oh hart
gids mij door het donker
opdat anderen mij volgen
in hun eigen licht
met hun eigen fakkel
op weg naar hun dage raad

in de nieuwe morgen
komen vele fakkels bij elkaar
een kring van licht
dansen van vreugde
verbonden
verenigd
een groep van gelijkgestemde zielen

een droom nu
een visioen
vandaag een droombeeld
morgen werkelijkheid 
hartwerkers verenigt u
bakens van licht

Jacinta (2012)

geef kleur aan je verbeelding

spelen

spelen is van zwart naar wit durven gaan

en alle kleuren er tussenin

voluit durven beleven

Jacinta

Laten we spelen en kleur geven aan onze verbeelding.

Onlangs heb ik weer zo'n leuke Flexa verffolder in handen gehad, die aanleiding werd tot spelen in mijn kunstzinnig dagboek. De tekst op de pagina herinnerde me weer aan het kind in mezelf, dat eigenlijk niks liever doet dan spelen met kleur, beeld en woord (en in de natuur vertoeven) en daar ook nog regelmatig te weinig tijd voor neemt. Volwassen zijn is vaak zo'n serieuze aangelegenheid.....

Probeer het zelf eens:

Plak een aansprekende pagina uit een tijdschrift of folder in je kunstzinnig dagboek of op een vel papier. Laat het iets zijn wat op het moment van doen je aandacht vangt, belangrijk voor je is, je iets te zeggen heeft, waar je een goed gevoel bij krijgt. Dat kan echt van alles zijn, afhankelijk van wat op dat moment bij jou aan de orde is in je leven. Bij mij was dat de tekst ''let's play en geef kleur aan je verbeelding''.

Ga er met een lekker kleurtje overheen, eentje waar je heel erg blij van wordt. Acrylverf leent zich hier heel goed voor maar iets anders wat je in huis hebt liggen kan natuurlijk ook. Bij mij was dat in dit geval geel. Een heerlijk uitdagende plaatsbepalende kleur, die echt het blije kind in mezelf wakker maakt.

Laat je verbeelding de vrije loop gaan op de pagina. Kleur, durf, creëer. Uit jezelf en volg je hart (laat dit nou net in mijn uitgezochte pagina staan). Blijf in de creatieve stroom, d.w.z. blijf gewoon doorgaan met je impulsen volgen. Houdt delen van de originele afbeelding open die je nog graag wilt blijven zien en laat je associatie op de afbeelding of tekst terwijl je schildert/tekent/schrijft de vrije loop gaan. Als je dit doet komt er ruimte vrij in jezelf, raak je uit je hoofd en kan je hart zich laten spreken. Geef hier ook uitdrukking aan door een tekst op te laten komen en te schrijven die op dat moment door je heen speelt.

Geniet van het proces.

En dan: 

Zie het resultaat onbevooroordeeld aan en laat je raken door de kleuren en de boodschap in je werk. Doe er je voordeel mee in je dagelijks leven.

geef kleur aan je verbeelding

gewoon maar doen

het plezier van creëren

in het moment iets maken

gewoon maar doen

en zien wat er van komt

een moment voor jezelf

tijd en aandacht voor wat

er van binnen bij je leeft

door niets of niemand

in beslag genomen worden

zomaar creatief zijn

jezelf uiten en je hart volgen

spelen

een heel groot kind durven zijn

Jacinta

En, mocht er iets uit je handen komen na het lezen van dit bericht, leuk als je me een foto stuurt van je werk. Het kind in mij houdt van delen!!!

weggaan

Weggaan is iets anders
dan het huis uit sluipen
zacht de deur dichttrekken
achter je bestaan en niet
terugkeren. Je blijft
iemand op wie wordt gewacht.

Weggaan kun je beschrijven als
een soort van blijven. Niemand
wacht want je bent er nog.
Niemand neemt afscheid
want je gaat niet weg.

Rutger Kopland

Een mooie passende tekst voor een moeder (ik) die met gemengde gevoelens haar studerende zoon uit huis ziet vertrekken.

je eigen bron vinden

Werk, graaf je put, maak je eigen bron.
En houdt niet op.
Nu niet, nooit niet.
Op de bodem zul je water vinden.

Rumi

afscheid nemen

je kunt huilen om haar heengaan
maar je kunt ook blij zijn omdat zij geleefd heeft

je kunt je ogen sluiten en bidden dat zij terug komt
of je opent je ogen en ziet wat zij je heeft nagelaten

je hart zal leeg zijn omdat je haar niet meer ziet,
of je hart is vol van de liefde die zij je gegeven heeft

je kunt leven in het verleden,
of je bent blij met de toekomst omdat het verleden goed was

je kunt haar herinneren en treuren om het heengaan,
of je koestert de herinneringen, en laat die voortleven

je kunt huilen, je afsluiten, leeg zijn en iedereen de rug toekeren,
of je kunt doen wat zij graag wilde,

lach,
open je ogen,
geef liefde en ga door


bron: onbekend


(in gedachten bij mijn broer en zijn vandaag overleden vrouw Marian Boyer)

door de poort gaan

Na een tijd van computer- en blogmoeheid krijg ik ineens weer de geest om te bloggen.

Ik ben wat in voorbereiding op de expositie 'volg de tekens' die a.s. weekend, zaterdag 25 en zondag 26 mei 2013 door mij en 6 andere creatieve vrouwen gehouden wordt.

Een van de schilderijen die ik daar ophang is het schilderij met de titel ''de poort''.
Ik heb het enige tijd geleden een keertje tijdens een schilderworkshop 'schilderen met pigmenten/ei-tempera bij de Werkgroep Kunsten Ateliers in Driebergen gemaakt.

De poort is voor mij al heel wat jaren een bijzonder symbool voor innerlijke ontwikkeling en een inspirerend teken op mijn pad. En tegen mijn gewoonte in ga ik er een tekst bijhangen die mij juist nu heel erg aanspreekt. Dus vandaag hebben jullie alvast een voorproefje op de expo.

Kom je ook? Je bent welkom van 11 tot 5!

 

DOOR DE POORT

door de poort van het voelen van je zwakheid

ligt je kracht


door de poort van het voelen van je pijn

ligt je plezier en vreugde


door de poort van het voelen van je angst

ligt je zekerheid en veiligheid

 

door de poort van het voelen van je eenzaamheid

ligt je vermogen vervulling, liefde en kameraadschap te vinden


door de poort van het voelen van je haat

ligt je vermogen lief te hebben


door de poort van het voelen van je wanhoop

ligt je ware en gerechtvaardigde hoop


door het accepteren van de tekortkomingen van je jeugd

ligt je vervulling nu



uit: Bronnen van licht, Barbara Ann Brennan 

bezield leven

‘Om je eigen licht te laten stralen op aarde,
is het nodig steeds verbinding te maken met je hart, je innerlijke kern.
Door je gevoelsstroom te volgen en het leven niet langer mentaal te willen beheersen,
schep je het kanaal waarlangs je ziel zich moeiteloos kan manifesteren op aarde.’

Uit: ‘Bezield leven, boodschappen voor een nieuwe tijd’ – Pamela Kribbe

de wilde ganzen

Je hoeft niet goed te zijn.

Je hoeft niet op je knieën honderd kilometer
door de woestijn te kruipen uit berouw.

Je hoeft alleen maar het zachte dier van je lichaam
lief te laten hebben waar het van houdt.

Vertel me over wanhoop, die van jou,
en ik vertel je de mijne.

Maar intussen draait de wereld door.
Intussen trekken de zon en zachte blaadjesregen 
dwars door het landschap,
over velden en buigende bomen,
bergen en rivieren.

Intussen gaan de wilde ganzen
hoog in de helderblauwe lucht,
weer op huis aan.

Wie je ook bent, hoe eenzaam ook,
de wereld biedt zichzelf aan,
aan jouw verbeeldingskracht.

Roept je zoals de wilde ganzen,
schril en opwindend, keer op keer.
Wijst je jouw plek
in de onvoorwaardelijkheid
van de dingen om je heen.

Mary Oliver

kunst van leven

Bij mij hangt ''ie'' op de wc deur en elke keer zijn er weer mensen die er om vragen.
Daarom nu, uit de oude doos:

LEVENSKUNST



wees dankbaar
reserveer per dag één uur voor alleen zijn
begin en eindig de dag met gebed, meditatie, reflectie
houd het simpel
houd je huis aan kant
neem niet te veel hooi op je vork
streef naar realistische deadlines
doe nooit een belofte waar je je niet aan kunt houden
trek voor alles wat je doet een half uur extra uit
schep een rustige omgeving, thuis en op het werk
ga twee keer per week om negen uur naar bed
zorg dat je altijd iets boeiend te lezen bij je hebt
adem - diep en vaak
beweeg - loop, dans, ren, zoek een sport die je fijn vindt
drink zuiver bronwater, veel
eet alleen als je honger hebt
als eten niet heerlijk is, laat het dan staan
vervang doen door zijn
houd één dag per week vrij voor rust en vernieuwing
lach vaker
geniet met je zintuigen
kies altijd voor comfort
als je er niet dol op bent, doe dan zonder
laat je voeden door Moeder Natuur
neem de telefoon niet op tijdens het eten
houd ermee op het iedereen naar de zin te willen maken
begin ermee het jezelf naar de zin te maken
blijf uit de buurt van negatief ingestelde mensen
verspil geen kostbare zaken zoals tijd, creativiteit en gevoel
koester je vriendschappen
geef uitdrukking aan je passie
benader problemen als een uitdaging
neem je aspiraties serieus
stel jezelf bereikbare doelen
verwacht het beste en laat je verwachting dan los
geniet van schoonheid
trek grenzen
zeg even vaak 'nee' als 'ja'
don't worry, be happy
onthoud dat geluk een levend gevoel is
ruil zekerheid in tegen gemoedsrust
zorg voor je ziel
koester je dromen 
geef iedere dag uitdrukking aan liefde 

bron: onbekend

de taal van het verlangen

we leven aan de hand van verwachtingen, van toekomst
geluksgevoel is leven met een open toekomst
depressie is leven met een gesloten toekomst
geluk is weemoed omdat het verleden zich niet herhaald
weemoed is geen depressie
depressie is gebrek aan weemoed, vastzitten aan het verleden

Rutger Kopland

uit de oude doos

men moet de dingen de eigen,
stille ongestoorde ontwikkeling laten
die diep van binnen komt, en door
niets gestuwd of versneld kan worden
alles helemaal zijn tijd geven
en dan geboren laten worden

rijpen als de boom
die zijn sappen niet stuwt,
die getroost in de stormen
van het voorjaar staat,
zonder angst dat er
geen zomer zal komen

hij komt toch?

maar hij komt alleen naar
de geduldigen die er zijn,
alsof de eeuwigheid voor hen lag,
zo zorgeloos stil en ver.....

geduld moet men hebben
tegenover het onopgeloste van het hart
en proberen de vragen zelf lief te hebben
als afgesloten kamers
en als boeken die in een zeer
vreemde taal geschreven zijn

het gaat er om alles te leven
wanneer men de vragen leeft,
leeft men misschien langzamerhand
zonder het te merken,
op een vreemde dag,
midden in het antwoord

Rainer Maria Rilke

ik ben bij je

sta niet stil bij mijn graf met verdriet

ik ben er niet, ik slaap er niet

ik ben in de wind die door je haren waait

ik ben in de vruchten die je zaait

 

ik ben in de regen die je land bevrucht

ik ben bij je als je zachtjes zucht

ik ben in de zon als je ' s morgens ontwaakt

en in de maan als je ' s avonds slapen gaat

 

ik ben in de glimlach van mijn kleinkind ,

kijk daar maar eens, als je me even niet vindt

ik ben bij je, zolang je over me praat

in elke herinnering, in alles wat je van me meedraagt

als je aan mijn graf staat ween dan niet

ik slaap er niet, ik ben er niet

maar ik sta naast je, als je dat wil

Mary Elizabeth Frye

het verlangen van de ziel

ga rustig je weg in een wereld vol van lawaai en haast
bedenk hoeveel vrede er kan huizen in stilte
sta op goede voet met een ieder
zonder jezelf te verliezen

spreek jouw waarheid rustig en helder
en luister naar anderen
ook zij hebben hun eigen verhaal
vermijd herrieschoppers en agressievelingen:
dat geeft alleen maar ergernis
en: blijf zien hoeveel goeds er is in mensen

wees jezelf, veins geen genegenheid,
maar wees ook niet cynisch over de liefde:
te midden van alle dorheid en ontgoocheling
keert de liefde onvermoeibaar steeds weer terug
zoals het gras zich altijd weer opricht

de levenslessen die de jaren je brengen,
ontvang ze in mildheid
en laat de mooie dingen van de jeugd gracieus los
groei in geestkracht en liefde:
ze zijn je bescherming bij onverwachte tegenslag

kwel jezelf niet met gepieker
beoefen een gezonde discipline
maar wees ook mild voor jezelf,
in de op en neer gaande beweging van het leven

je bent een kind van de schepping,
zoals ook de bomen en de sterren dat zijn
je hebt het recht om hier te zijn
en of je dat nu begrijpt of niet,
heb het vertrouwen dat het universum
zich ontvouwt zoals dat bedoeld is

wees daarom in vrede met God,
wat voor beeld je daar ook bij hebt
en wat je ook moge nastreven
in deze wereld vol van lawaai en verwarring,
bewaar de vrede met je ziel

blijf de schoonheid zien en de heelheid
van deze wereld – dwars door alles héén
wees liefdevol en aandachtig,
en zoek jouw weg om een gelukkig mens te zijn

Vrije bewerking van een oude tekst van Max Ehrmann (Desiderata)

luister naar je hart

we hopen altijd dat een ander het antwoord heeft
dat het op een andere plek beter zal zijn
dat ooit alles duidelijk zal zijn
maar dit is wat het is
niemand anders heeft het antwoord
nergens anders zal het beter zijn
en alles is er al
in het diepste van je wezen ligt het antwoord
luister naar je hart
en weet dat het enige wat je te doen staat is: 'zijn!'

Lao Tse