En ik deed mee. Een kwartiertje in de tuin op zoek naar de vlinders leverde een magere oogst. Maar toch, ik had ze goed geteld en bekeken en het doorgegeven aan de vlinderstichting.
Door goed kijken zie je ook in vlinders nog verschillen.
Zo zag ik op de dagpauwoog die voorbij kwam wat kleine gaatjes in de vleugeltjes.
Een klein gehavend exemplaar, maar daarom niet minder dartel.
Hoe verbaasd was ik toen we vandaag in de badkamer beneden dezelfde vlinder bij ons binnen aantroffen.
Alsof ze wilde zeggen: "Dank je wel, dat jullie zoveel zorg dragen voor het behoud van de vlinders in je tuin door al die mooie vlinderbloemige planten. Daar voel ik me thuis. En wat fijn ook dat je me echt gezien hebt, dat doet me goed. Ik kom je daarom even met een bezoekje vereren".
Voor de mooie aura-soma kleurenflesjes konden we haar bezoekje nog net even vastleggen.
Ik liet haar de vele kleuren en geuren zien en ruiken.
"Kijk, dit is allemaal gemaakt van heerlijke mooie bloemen. Allemaal geuren en kleuren die mensen raken en herinneren aan hun ware aard, aan wat ze werkelijk van binnen nodig hebben om in balans met zichzelf te kunnen zijn".
Daarna heb ik je toch maar vrijgelaten. Want zeg nou zelf, zo'n fotosessie is niet aan een vlinder besteed, zij wil toch het liefst gewoon in de buitenlucht vliegen.
Ja, wij hebben allemaal de behoefte om bevestigd te worden, om gezien te worden en om ons thuis te voelen op de plaats van onze bestemming, zodat onze ware aard tot haar recht komt.
