ontzag voor de natuur

De natuur laat zich in spiralen zien, schreef ik bij een macrofoto van een herfstaster die ik op facebook tegen kwam. In onderstaand filmpje wordt dat gegeven ook nog eens mooi verbeeld.

Dit wordt ook wel het geheim van de gulden snede genoemd, waarover je hier meer leest.
Over het geheim van de heilige geometrie lees je hier meer.

Bij het zien van al dit moois neem ik me voor om me hier binnenkort toch nog maar eens beter in te verdiepen.

herfstaster van dichtbij

ZOMERZIN & buitenkunst

Het is al bijna zover.....over een paar weken beginnen de meesten van ons aan hun welverdiende vakantie. Een tijd van zon en zaligheid, luieren en lummelen en doen waar je zin in hebt. Na al dat harde werken verdienen we wel wat rust- en inspiratietijd.

Je hoeft dit jaar echt niet de hele zomer in het buitenland te vertoeven om je zinnen te verzetten! In eigen land en streek is ook genoeg te doen. Neem nou bij ‘’ons op de boerderij’’ in Oosterhout. Na een paar jaar van intensief tuin en buitenwerk is het hier heerlijk toeven, vooral met mooi zonnig weer is het alsof we in Frankrijk wonen. Er is hier volop landelijke rust en ruimte zo tussen de bloemen en planten, de koeien en de kippen, de appelbomen en rozenstruiken. Dat hebben we met Pinksteren onlangs echt goed ervaren. Toen kreeg ik zo’n zin om een paar inspirerende creatieve dagen op het programma te zetten!

Je kunt nu binnenkort onder mijn begeleiding in onze grote tuin, (evt. onder de tarp) boomgaard en nieuwe schuur heerlijk je creatieve zinnen verzetten. Het is een laagdrempelig programma voor alle leeftijden en voor elk wat wils, met hierin tijd voor schilderen, vilten, schrijven en natuurbeleven, vrij in te vullen op eigen wijze.

Ik ga in die dagen in elk geval buiten lekker creatief aan de slag. Waarmee? och dat zie ik dan wel.....

En wie weet krijg jij ook de ‘zomerzin en buitenkunst kriebels''.

Heb je zin om mee te doen? Wel even opgeven van tevoren.

Kijk hiervoor naar de contactgegevens op de website.

in de tuin van je leven

In de tuin van je leven, groeien vele bloemen.
Al deze bloemen hebben vele kleuren en vormen.
Allemaal mooi en bijzonder in hun eigenheid.
De ene bloem staat er stralend bij, laat zich van haar beste kant zien.
De andere bloem is wat grillig, op zichzelf staand of verlept.
Maar ze mogen er allemaal zijn.



Maar de bloemen in de Levenstuinen in Teuge (bij Apeldoorn) vind ik nog het allermooist.
Ze spreken tot de verbeelding omdat ze metafoor staan voor alles wat zich in ons leven aan ons voordoet. Voor elke levensfase vind je een tuin, in allerlei verschillende kleuren en al die tuinen laten mijn bloemenhart jubelen. De liefde en wijsheid waarmee deze tuin aangelegd is, kent haast geen grenzen. Daarom ga ik er binnenkort voor de zoveelste keer weer naar toe.
Moet je beslist ook eens doen, ik kan het je van harte aanbevelen.

En hier kun je nu alvast een blik werpen op al dat moois.

natuur stimuleert creativiteit

We raken steeds verder af van het natuurlijke in onszelf. Iets wat me erg aan het hart gaat.
Gisteren hoorde ik van iemand dat bij haar in de straat, zelfs met het mooie weer van de afgelopen Pinksterdagen veel mensen liever binnen zitten achter de tv en computer dan dat ze zich te goed doen aan het buitenleven. Heel bevreemdend vond ik dat. Het digitale tijdperk heeft zo zijn bekoringen, die ik zeker niet wil ontkennen. Vergeten we echter om niet alleen tijd achter schermen door te brengen maar ook onze zinnen buiten te verzetten, dan zijn we heel onevenwichtig bezig en raakt ons natuurlijke zijn en natuurlijke ritme heel erg verstoord.

Natuur en creativiteit horen bij elkaar. Het in de natuur zijn stimuleert onze creativiteit. In de natuur komt ons brein tot rust, kan onze verbeelding gaan spreken en voelen we ons echt gelukkiger en evenwichtiger.

Onlangs werd er in Amerika onderzoek gedaan naar de effecten hiervan: lees het hier

voor wie ik lief heb wil ik heten

Ze zijn zo mooi .....de wilde hyacinten in bloei!

Misschien ben ik er wel zo dol op omdat mijn naam er van afgeleid is.

Je naam is je door je ouders heel intuitief gegeven.

Het is fijn als je naam past bij wie je je ten diepste voelt.

Dan herken je jezelf in hoe je aangesproken wordt.

Zet mij in een veld vol bloeiende wilde hyacinten, liefst met camera

en ik word een met deze bloemen.

Zo bezien zit dat dus wel aardig goed met mijn naam.

En jij, herken jij je in je naam?

Heb je ook een kleine naamsbespieling, hieronder kan je je verhaal kwijt.

stoer landleven

Op een dag was het zover,

een grote berg hout achter in onze boomgaard

zou verstookt worden om tot as te verdwijnen.

Toen het tijdstip van het grote vuur naderde,

vonden we er een prachtig zelfgebouwd nest.

Het bleek een thuis van vele tientallen bijen of hommels?

(wie het weet mag het doorgeven)

Drukke baasjes waren het,
die af en aan vlogen om hun te verwachten jonge kroost

een goed onderkomen te geven.

Sommige zaten als wachters hun fort te beschermen.

Met de macrolens erbij kon ik hun gedrag

en verschijning heel mooi bekijken.

Nog nooit had ik zoiets gezien

en wat zag dat er indrukwekkend uit.

Maar onherroepelijk kwam de dag

waarop hun huis met milde hand verstoord werd.

En nadat zij op reis waren naar een nieuw veilig oord,

hielden wij met elkaar een groot vreugdevuur,

om uiteindelijk plaats te maken voor

de roodbonte koeien van de buurman.

Leven op het land heeft zo zijn bekoringen.

Jacinta

adembenemend

ik adem in

en kom tot rust

ik adem uit

en glimlach

thuisgekomen

in het nu

wordt dit moment

een wonder

Thich Nhat Hahn

Adembenemend mooi is het kleine tere groen in lentetooi in onze boomgaard en het hemelse blauw erachter.

natuurspiegeling

  

zin in de lente

Zondag was ik in het Arboretum in Wageningen. Het is daar altijd zo mooi als de lente begint!

Het is nog vroeg in het voorjaar, zeker nu met de koude nachten, stonden er daarom nog niet zoveel bomen in bloei. Maar wat een pracht en praal alweer! Heel veel schitterend wit, maar ook gele en paarse en zelfs rode bloeiers zag ik.

Ik had die dag een hele sombere bui. En ook al hing ik met mijn neus midden tussen de bloesem, van binnen bleef het grijs. Maar mooie plaatjes schieten deed ik. 

Gelukkig is alles in de natuur (en daarmee ook in onze binnenwereld) geen moment hetzelfde en altijd in verandering. Zo is ook mijn sombere bui nu gelukkig weer overgegaan in een andere gemoedstoestand. En weer ervaar ik de natuur, zeker achteraf gezien, als heel helend en troostrijk.

Dus mensen, ga naar buiten en verwonder je over de schoonheid en veelkleurigheid van al het nieuwe leven wat zich aan je voordoet en laat je erdoor voeden.

 

witte bloesem

zwarte tak

grijze lucht

de lente

neemt een

hoge vlucht

voluit bloeien

is bij helder licht

een heel vrolijk gezicht

zal somberheid

haar gloed verdrijven

opdat ik zwicht voor licht

Jacinta

2 april 2012

transformatiekracht

Een man zat op een zonnige middag rustig te genieten in zijn tuin. Zijn oog viel op een cocon, waar net wat beweging in kwam. Er verscheen een kleine opening in de cocon en een vlinder probeerde met veel moeite zijn weg naar buiten te vinden, door dat kleine gaatje heen.
Tot verwondering van de man was de geboorte van de vlinder een niet zo gemakkelijk proces. De vlinder was nu al anderhalf uur bezig om te proberen uit de nauwe opening te komen. Hij raakte daardoor vrijwel uitgeput, want hij deed plotseling helemaal niets meer.

vlinderkind met carnaval - Jacinta

De man kreeg mededogen met de arme vlinder en liep zijn keuken in, op zoek naar een schaar. Toen hij terugkwam met de schaar, zat de vlinder nog altijd in het cocon, wachtend op wat nieuwe energie.
De man knipte de rest van de cocon weg; nu kon de vlinder zich moeiteloos bevrijden. Met een schok stelde de man echter vast, dat de vlinder een gezwollen lijf en verschrompelde vleugels had! Hij zag hoe de kreupele vlinder over de grond strompelde en hij wachtte vergeefs op het spreiden van de vleugels.

Wat bleek? In zijn medelijden had de man niet beseft, dat het nauwe gaatje de wijsheid van de natuur voorstelde. De vlinder wordt namelijk gedwongen zich door een klein gaatje te wurmen, omdat daardoor de levenssappen vanuit het lijf in de vleugels worden geperst. Het moeilijke geboorteproces was precies wat nodig was voor de vlinder.

Ook menselijke transformatie gaat over een nauw en steil pad.
We zouden vaak wel willen, dat iemand ons zou bevrijden van onze beperkingen en uitdagingen. Maar.. raad eens?

Uit: Kun je een rups leren vliegen?
J. Bommerez en K. van Zijtveld

lenteviering

Onder begeleiding van Caroline Groeneveld van Modron Vrouwencollege hebben we gisteren met een groep van 20 vrouwen Ostara, het Keltische lentefeest, midden in de natuur gevierd. Dat was een mooie ervaring. Ostara is de godin van het stralende licht, de wederkerende lente, het nieuwe leven.

Caroline heeft een vrouwenorakelspel ontwikkeld wat op deze middag feestelijk ingewijd werd. In het spel gaat zij uit van de grote cyclus van het jaar, waardoor haar werk geïnspireerd is. Ik houd van natuur inspiratie en ben een fan van orakelen, daarom wilde ik er graag bij zijn. We genoten van alle zegeningen en lekkernijen van moeder aarde, dans, muziek en samenzijn in de cirkel in de heerlijke frisse zachte buitenlucht.

Heb je ook zin om je dankbaarheid uit te spreken voor de nieuwe lente? Je kunt ook in je eentje of in kleine groepje naar buiten gaan en op je eigen manier de lente vieren. Richt een klein natuur altaartje in, met bloemen, zaden, eieren (!) en lekkernijen. Zet er een brandend kaarsje bij en spreek een gebed van dank uit aan moeder aarde of zing een zelfverzonnen lied voor al haar zegeningen die ze je altijd maar weer geeft. Geniet van het buiten zijn en smikkel ze.

hand in hand

dansen zij het loflied

voor het nieuwe begin

eten en bloemen in overvloed

geofferd aan moeder aarde

als danbaarheid voor haar

niet aflatende gunsten voor
ons wijze vrouwen

hand in hand

zongen we een lied van vreugde

in de kring gezeten eerden we

onszelf en ons' moeder

ons' scheppende bron

van kracht en leven
kwam vandaag weer

tot leven

lentemoeheid

De winter loopt op zijn eind, de lente moet nog beginnen. Maar voordat we daarbij blakend van gezondheid en blijdschap het groei-seizoen binnen stappen wil ons lichaam zich ontdoen van opgebouwde afvalstoffen en winterdepressie. Dit jaar zijn mijn lichaam en geest maar niet vooruit te branden. Een griepvirus plaagt me al vele weken en dus ''dartel ik nog steeds niet echt blij in de lentewei''. In de volksmond heet dat Lentemoeheid en het schijnt steeds meer en vaker voor te komen bij ons.

Wat te doen bij zoveel lethargie vroeg ik me af.
Licht, lucht en beweging, toegeven aan moeheid en rusten, goed slapen, veel water drinken, verse bloemen (gele, want daar word ik zo blij van....) in huis, Bach-remedies, voelend aanwezig zijn, verse groentes, vers fruit, een reinigingskuurtje? een grote schoonmaak?... en nog meer inspiratie vind je bij: begin je lente met een frisse start

natuurmandala

Gisteren was het zo'n mooie eerste echte Lentedag bij ons. We konden het niet laten om op de rustige zondag alvast wat in de tuin te rommelen en haalden het dooie blad en de kale takken uit de bloemenborder. Ook maakten we een begin met het snoeien van de rozen.

Wat heb ik zin in het voorjaar. En eerlijk gezegd kan ik bijna niet wachten totdat het hier een grote bloemenzee is, ik mijn eigen kruiden weer kan plukken en dat de appeltjes en peertje weer hangen te glimmen aan de bomen. Maar ja, dat duurt nog even. Tot die tijd geniet ik dan maar van de mooie filmpjes over natuurlijk groen en bloemen en hoe hier creatief mee aan de slag te gaan.

www.danmala.com

Heb je trouwens de nieuwste Happinez al gezien en gelezen? Daarin vind je schitterende pagina's van de danmala's (bloemencirkels) van Kathy Klein.

Op deze site kun je die ook op je pc bekijken.


Wil je zelf ook wel eens een natuurlijke mandala maken?
Dit filmpje stond al een tijdje bij mijn favorieten.
Het brengt je vast op ideeën.

geef je over

in ieder van ons is een noodzakelijke herfst

onze bladeren vallen af

en worden weggeblazen over het water

er is een noodzakelijk sterven

en dan ademt het leven opnieuw

er groeit weinig op rots

wees grond

wees verbrokkeld,

dan zullen de wilde bloemen opkomen

waar jij bent

al vele jaren ben je rotsachtig geweest

probeer iets anders

geef je over

Rumi

breng de hemel op aarde

Little Grandmother Kiesha Crowther, Amerikaans sjamaan, komt a.s. zaterdag naar Nederland (Zeist) en geeft daar een lezing. Op haar site vind je vele inspirerende en hartverwarmende filmpjes over de veranderingen waar we in deze tijd voor staan. Haar inspiraties zijn krachtig, helder, troostrijk en zeer liefdevol en nodigen ons uit om te ontwaken.

In onderstaand filmpje zie je een compilatie van haar boodschap van eenheid, liefde en heling voor moeder aarde.

de wereld verandert

onze lichamen veranderen

wij zitten in een grote transformatie
samen met moeder aarde

alles komt goed

op de nieuwe aarde

 alles wat er nodig is om

in je hart te blijven

bij de veranderingen

waar we voor staan

moeder aarde

heeft onze liefde nodig

om haar hemel op aarde

te brengen

Voor diegenen onder jullie die door dit filmpje door haar boodschap geraakt zijn: hieronder een 1 uur durende lezing van haar in Engeland eind vorig jaar. Heel erg de moeite waard!

een kleed van licht

Terwijl binnen de innerlijke temperatuur steeg door het werken met de vele prachtige kleuren bij de workshop 'zielesjaal vilten' ontstond buiten een koud wit kleed van verwondering. 

Dit contrast tussen het heldere witte sneeuwkleed buiten en het kleurrijke innerlijk kleed van licht dat op tafel al viltend uitgelegd werd was zo sterk gisteren, dat ik jullie er graag even deelgenoot van maak. 

Zowel binnen als buiten werd er een kleed van licht uitgelegd.

Mooi he?!

 

hart voor hart

heartmath oefening

1.     Concentreer je op je hart.

2.     Visualiseer dat je ademt door je hart.

3.     Roep een positief gevoel op van waardering, liefde of schoonheid door aan iets moois te denken.

4.     Houd dit gevoel vast, terwijl je dit naar jezelf en naar je omgeving uitstraalt.

5.     Als je afdwaalt, concentreer je dan weer op de ademhaling door je hart.

mijmeringen

Mijmeringen bij beeld en geluid. Een mooie ochtend in januari.

Ik kijk door mijn raam en zie: een intense warme kleurrijke gloed trekt voorbij.

Ik kijk en verwonder mij over zoveel kostelijk moois op een doordeweekse dag, ongevraagd wordt het mij geschonken. Dankzij de camera kan ik het vastleggen, maar het beeld ligt ook opgeslagen in mijn hart. Voor een moment voel ik me een, opgaan in het al.

De klanken van de caisa (healing-drum) van Niek Edeling passen er wonderwel bij.

Mijn foto's zijn die van het opkomende licht, de ochtendzon.

De achtergrond van het landschap (Zweden) waar Niek speelt, is het licht van de ondergaande zon. Samen vormen ze een eenheid van opgaan, blinken en verzinken.

Zo ook is het leven, we komen, we stralen en we gaan weer onder. Iedere dag opnieuw, jaar in jaar uit, voor zolang het duurt, is dit wat ons omringd. Zijn we groots in al onze nietigheid. Mogen we genieten van al wat is. Voor wie ogen en oren heeft om te gebruiken en te verwonderen.

modron vrouwenorakel

Allerlei soorten kaarten en kaartensets vormen voor mij een speelse ingang om b.v. meer inzicht te krijgen in wat er in me leeft, als aandachtspunt voor de dag, ingang tot een gesprek, of als inspiratie voor een creatieve uitwerking. Toen ik las dat er van Caroline Groeneveld, van Modron Vrouwencollege, eind maart 2012 een nieuwe kaartenset in de verkoop komt met daarin aandacht voor natuurwijsheid en vrouwenmysterien, werd ik meteen nieuwsgierig.

Op haar site kun je elke dag een kaart trekken vanuit een vraag.
Het antwoord dat ik kreeg op mijn vraag vond ik heel passend en maakte me enthousiast naar meer. Reden om er op mijn blog even aandacht aan te besteden. Misschien ook iets voor jou?

hoogwater gedicht

Ik maakte een wandeling langs de Waal bij hoogwater.
Natuurlijk nam ik de camera mee, je weet maar nooit wat er voorbij komt.
Eerst schuilden we in de auto, maar toen de ergste bui voorbij was, gingen we wandelend verder.

De sfeerplaatjes leenden zich ervoor om een haiku te schrijven. Een haiku is een Japanse dichtvorm, waarbij de sfeerbeelden van de natuur vragen om 'een kleine noot''. In 3 regels met daarbij een ritme van 5, 7, 5 lettergrepen kun je er heel veel gevoel in kwijt.

Probeer het ook maar eens, het is echt leuk om te doen.