leren loslaten

Loslaten betekent niet je niet meer betrokken voelen,
maar ik kan het niet voor een ander doen.
Loslaten is niet mijzelf losmaken,
maar het besef dat ik een ander niet kan besturen.
Loslaten is niet een ander wat toestaan,
maar hem laten leren door ervaren.
Loslaten is machteloos toegeven,
want het resultaat is niet van mij afhankelijk.
Loslaten is niet een ander willen veranderen of hem de schuld geven,
maar het beste van mijzelf maken.
Loslaten is niet zorgen voor,
maar zorg hebben om.
Loslaten betekent niet meer vasthouden,
maar steunen.
Loslaten is niet oordelen,
maar anderen de kans geven zichzelf te zijn.
Loslaten betekent niet meer alles willen regelen,
maar anderen de kans geven de werkelijkheid onder ogen te zien.
Loslaten betekent niet ontkennen,
maar aanvaarden.
Loslaten betekent niet langer willen scheiden of twisten,
maar eigen tekortkomingen zoeken en verbeteren.
Loslaten is niet alles naar mijn hand zetten,
maar elke dag nemen zoals die komt en daar plezier in hebben.
Loslaten is niet iedereen bekritiseren en bedisselen,
maar proberen te worden waarvan ik droom.
Loslaten is niet het verleden betreuren,
maar groeien en leven naar de toekomst.
Loslaten is minder angst en meer liefhebben.

bron: onbekend

creatief loslaten

Loslaten is bij tijd en wijle best moeilijk.

We kennen het kleine loslaten en het grote loslaten.
Het kleine loslaten zit in het leven van alledag, de grote en kleine verliezen die we iedere dag weer meemaken. Dat de dingen anders gaan dan we eigenlijk zouden willen, ons ego in de weg zit of dat we teleurstellingen moeten verwerken of met ongemak en ziekte van doen krijgen.

Het grote loslaten voelt voor mij meer als het verliezen van iets dierbaars door de dood of door gedwongen scheiding of ernstige ziekte. Ieder jaar op 1 juni gaat het bij mij intens over loslaten. Het is de sterfdag van mijn dierbare oudere zus, die op 7 jarige leeftijd door een ongeluk om het leven kwam. En elk jaar ervaar ik nog steeds de pijn van het gemis en voel ik me diep van binnen in de kou staan.

Zo hielp een wandeling langs de rivier mij dit keer weer in de verwerking. Ik nam de camera mee en maakte een klein symbolisch hart met bloemen in het zand en liet het door het water wegspoelen. Alles in het leven komt en gaat. We verbinden ons vanuit liefde met elkaar maar eens komt de tijd dat we elkaar weer los moeten laten. Dit kan vroeg of laat zijn, we weten het niet wanneer onze tijd gekomen is.

wij zijn in liefde verbonden

en als de tijd daar is

gaan we ieder onze eigen weg

ooit zien we elkaar weer terug

Vorig jaar rond dezelfde tijd maakte ik voor haar en mij een mooi zijdekunstwerkje wat ik de titel ''in memoriam'' meegaf. Daarin verwerkte ik rode rozenblaadjes (liefde) van het boeket van 50 rozen dat ik kreeg toen ik vijftig werd en kregen de kleuren zwart (dood) en wit (leven) een belangrijke rol. Een vleugje blauw met het rood in het hart van de bloemblaadjes stonden voor mij voor hemel en aarde. Ondanks dat zij niet meer hier is en ik haar nog steeds mis, probeer ik toch mijn hemel op aarde te creëren.

Het is fijn om af en toe tijd te nemen voor het voelen van je verlies en verdriet. Door iets te maken, geef je een stem aan je gevoelens. Gevoelens die soms echt niet onder woorden te brengen zijn. Maar door het al scheppend uit te drukken, krijgt het een stem, een gezicht, een beeld, een betekenis.

in memoriam - (zijdepapier met wol en rozenblaadjes)

creatief loslaten

Het zit er al bijna weer op voor mij....het Art Journalling programma Let it Loose.
Twaalf lessen vol creatieve inspiratie via internet volgde ik bij Marits Paperworld. Lessen in hoe je nog meer uit je kunstzinnig dagboek kan halen en hoe je hier vooral veel lol in kunt beleven door zoveel mogelijk 'los te laten'. De meeste technieken die we deden waren mij wel bekend. Desalniettemin genoot ik er weer erg van om inspiratie van iemand anders te ontvangen. Ook was het leuk om de uitwerkingen van andere Journallers in de community voorbij te zien komen en door elkaar geïnspireerd te worden.

a violet affair

terra magnifico

Hier zie je mijn uitwerkingen van een paar dagen geleden. De opdracht was gericht op de psychologie van kleur, de werking en betekenis van kleur. Aan mij wel vertrouwd zo'n opdracht natuurlijk. Het was de bedoeling om in de pagina het gevoel van de kleur tot uitdrukking te brengen. Ik maakte daarbij twee pagina's, een van mijn lievelingskleur paars en een van de kleur terra, die ik interessant vond om nog eens beter te leren kennen. De titels vielen me intuitief in: violet wordt wel gezien als de kleur van het mysterie. Dus een titel met daarin het woord affaire, viel mooi op zijn plaats. Terra, de kleur van de aarde, verbindt je met de schitterende aarde. Je krijgt weer vaste grond onder je voeten.

Het is zo fijn om af en toe tijd te nemen voor een moment van creatieve bezinning, door te schrijven, te tekenen, te schilderen, je in kleur te verdiepen, zo maar wat te mijmeren op papier en op een veelzijdige creatieve manier tot jezelf te komen.

Lijkt het je ook fijn om zoiets te doen?
Heel losjes creatief bezig zijn, in alle eenvoud de stress van je af laten glijden?
Je kunt op ieder moment in het jaar al aan de slag met mijn e-cursus kleur je zinnen.
Vraag gerust een gratis proefles aan.
En mogelijk start er in het najaar een cursus kunstzinnig dagboek.
Laat het me vooral weten als je interesse hebt.