ruimte maken voor het nieuwe

Wat fijn dat mijn blogberichten weer bij jullie in de mailbox komen! Na dagen van gepuzzel naar de bron van het probleem, is het eindelijk weer gelukt. Kan ik me weer uitdrukken op het internet en mijn passie voor expressie delen met jullie. Uitdrukken en delen wat er in me leeft, ja, voor mij is dat echt een van de voorwaarden om me goed te voelen. 

Een mooie metafoor deed zich ook dit keer aan mij voor. 
Ik voelde me knap onbehaaglijk bij het feit dat ik mijn verhaal niet aan jullie kwijt kon. En het idee dat er mogelijk geen oplossing voor gevonden werd, stemde me van binnen aardig ontevreden. Het begon al met de vraag: wie kan me helpen met mijn probleem? Na veel gezoek vond ik uiteindelijk iemand op een helpdesk van internet. Daarna werd ik uitgedaagd om woorden te geven aan wat zich voordeed. Dat was best ingewikkeld omdat ik niet helemaal thuis ben in de digitale termen van feeds, google en blogs. Maar goed, toen we uiteindelijk stap voor stap ons een weg gebaand hadden door het moeras, vonden we de angel, trokken hem eruit en ging de boel weer stromen.

Je kunt pas verder met je leven voluit te leven, als je de kern van het probleem gevonden en opgelost hebt. In mijn geval was dat een storing op mijn blog. Nu het probleem verholpen is, is er weer ruimte voor het nieuwe.Trek dit maar eens door naar wat zich in jou leven afspeelt.

Is er iets waarin je vastloopt in je leven?
Ben je uit de stroom van vanzelf en goed genoeg geraakt?
Is er wellicht in de kern iets wat niet helemaal klopt, jouw stralingskracht ondermijnt?
Kom je er alleen niet uit?

Het is goed om de kern van het probleem op te sporen. Zoek/vind iemand die jou taal spreekt en je verder kan helpen. Iemand die liefst van binnenuit weet waarover je het hebt. Iemand die met jou de diepte in gaat en je helpt uitdrukking te geven aan wat er in je leeft. Zo maak je ruimte voor het nieuwe. Die iemand wil ik graag voor je zijn.

Kom vertel me, leg eens uit wat er in je omgaat.

Want anders als je ziel alleen is, zal je ziel huilen.

Men moet de dingen naar buiten brengen, net als de lente.

Niemand wil dat er van binnen dingen dood gaan.

Praten, terwijl we elkaar in de ogen kijken.

Naar buiten brengen zoveel we kunnen.

Zodat er binnen weer ruimte ontstaat

en nieuwe dingen geboren kunnen worden.

Mercedes Sosa

stralend de zomer tegemoet

Vandaag kreeg ik een telefoontje van een vrouw die heel graag mee wil doen aan de cursus 'kleur je balans'. Maar helaas moest ik haar teleurstellen. Wegens te weinig belangstelling ging deze cursus dit keer niet door. Eigenlijk best jammer, dat zo'n mooie cursus in de wacht staat.....De mensen die deze cursus de afgelopen jaren volgden waren hier telkens heel enthousiast over. 

Zoals de reactie van Wilna zo treffend illustreert:

Ik miste 'kleur in mijn leven'. 

Mijn proces stond stil. 

Ik zocht positieve energie. Jij hebt me dit weer aangereikt.

En ik ben vol vreugde, vol vuur, weer aan een nieuw levensjaar begonnen. 

Ik kan weer stralen.

"Toevallig'' had ik vanmorgen weer mijn aura-soma set met verse kleurenflesjes aangevuld. Alsof ik het voorvoelde dat al die schitterende kleuren weer onder de mensen wilden zijn. Misschien dat mij via mijn last minute oproep ook nog een paar extra cursisten toevallen! Ik geloof steeds meer in de voorzienigheid. Als het de bedoeling is dat iets doorgaat, zal het als vanzelf gaan.

Dus vraag ik je:

Heb jij of iemand uit je vriendenkring zin om mee te doen met de cursus 'kleur je balans'?

Wil je nog voor de zomervakantie jezelf een kleurrijke creatieve impuls geven?

Ik zie je reactie tegemoet.

Meer informatie vind je op: www.studiozafaran.nl