Doe jij dat wel eens, je helemaal laten gaan met kwast en verf in alle kleuren van de regenboog? Even niets en niemand aan je hoofd.
Jij alleen met jouw gedachten, innerlijke belevingen, jouw moment van expressie.
Jezelf al schilderend uitdrukken op papier geeft bevrijding.
Trek jezelf voor een aantal uren terug op een rustige plek in huis.
Leg een groot vel stevig wit papier voor je neer.
Smetteloos wit kijkt het je aan, nodigt het je uit je te laten gaan.
Zet een pot met water, wat kwasten, acrylverf in jouw mooiste kleuren binnen handbereik.
Begin zomaar met wat grote streken verf, niet wetend waar naar toe.
Volg je ingevingen op papier.
Zie wat er van komt.
Laat je leiden door de kleuren en de bewegingen op papier.
Geniet van wat je aan het doen bent.
Heb geen oordeel over het resultaat (!)
Voel in je hele zijn wat het met je gedaan heeft.
wat ons verbindt
in een mist
van niet weten
zijn we op zoek
naar de liefde
die ons verbindt
ze tekent zich af
in de vele kleuren
van ons samenzijn
Ik deed dat op tweede paasdag en liet me helemaal gaan. De aanleiding was een gezinsconflict waar ik me op dat moment met lege handen in voelde staan.
Soms heb ik geen antwoord op wat zich voordoet in mijn leven.
Strijden helpt niet, ervoor weglopen is geen optie, me er aan overgeven is nog het beste.
Voor mij is het schilderen dan een hele fijne uitlaatklep.
Ik verbind me met wat er in me is aan tegengestelde gevoelens, ze mogen er zijn, krijgen kleur en betekenis. De moeilijke situatie lost er niet mee op, maar ik creëer ruimte in mezelf en daarna kan ik er weer beter tegen.
wat zij schildert
zij schildert wat
ze niet benoemen kan
wat teer en kwetsbaar
in het binnenste van haarzelf
ligt opgevouwen om
bloot te worden gelegd
en aan het papier
te worden toevertrouwd
zodat zichtbaar wordt
wat anders in het verborgene
een eigen leven zou gaan leiden
ze schildert zichzelf schoon
en vrij en stromend
Jacinta
 |
| - detail - |
